పాల ఉత్పత్తి తగ్గుట కారణాలు – పరిష్కారాలు

పాడి రైతులు సాధారణంగా ఎదుర్కొనే సమస్యలలో ముఖ్యమైనది పాల ఉత్పత్తి తగ్గిపోవడం! ఇందుకుగల కారణాలను తెలుసుకుని సకాలంలో దిద్దుబాటు చర్యలు తీసుకొనకపోతే పాల ఉత్పత్తి మరలా పూర్వస్థితికి పెరిగే అవకాశాలు మరింతగా తగ్గుతాయని ప్రతి పాడి రైతూ గ్రహించాలి. ఇందుకు ప్రతి పాడి పశువు యొక్క రోజువారీ (పూటవారీ) పాల ఉత్పత్తి మరియు వీలైతే వెన్న శాతాలను రికార్డు చేసుకునే అలవాటు చేసుకోగలిగితే మరింత మంచిది. ఈ రికార్డుల వల్ల పశువును విక్రయించినప్పుడు, కొనుగోలు చేసినప్పుడు సరియైన సమాచారం వల్ల పశువులకు మెరుగైన ధరలు పొందే అవకాశాలు ఉండగలవు.

పాల ఉత్పత్తి నిలిచిపోయినా, తగ్గిపోయినా ఆస్థితిని ‘ఎగలెక్షియా’ అని అంటారు. పాల ఉత్పత్తి తొలి మూడు ఈతలలో క్రమేపీ పెరుగుతూ ఆ తర్వాత 4-5 ఈతల వరకు స్థిరంగా అదే థలో కొనసాగి, వయసు మీరినప్పుడు క్రమేపీ తగ్గిపోతుంది. పాల దిగుబడి ఈనిన తొలి మూడు నెలల్లో క్రమంగా పెరిగి, ఆ తర్వాత 3-4 నెలలు నిలకడగా ఉండి, చూడి ఆఖరిథ చేరే నాటికి క్రమక్రమంగా తగ్గిపోతుంది. మంచి పాడి పశువు ఎక్కువ రోజులు గరిష్ట స్థాయిలో పాలను అందిస్తుంది. గరిష్ట స్థాయిలో బహు కొద్ది రోజులు మాత్రమే పాలనిచ్చి, ఆ తర్వాత వేగంగా దిగుబడిని తగ్గిస్తే అది లాభదాకమైన పాడి పశువు కాకపోవచ్చును. సాధారణంగా ఈ విధంగా వేగంగా ఉత్పాదక శక్తిని కోల్పోయే పశువులే ఎక్కువగా సంతలకు విక్రయానికి వస్తూ ఉంటాయి. ఈ విషయంలో పశువుల కొనుగోలుదారులు అప్రమత్తంగా ఉండాలి.

పాల ఉత్పత్తి చాలా సున్నితమైన జీవన ప్రక్రియ. వాతావరణం, మేత, నిర్వహణ, మానసిక వత్తిడి (దూడను కోల్పోవటం) అలవాటు పడిన నిర్వాహకుడు దూరం కావటం వంటి అనేక ప్రతికూలతలవల్ల కలిగే వత్తిళ్లు (స్ట్రెస్‌లు) పాల ఉత్పత్తితో పాటు చేపును కూడా తగ్గిస్తాయి.

ఎదకు వచ్చే సమయంలోనూ, చూడిథలోనూ పాల ఉత్పత్తికి దోహదపడే హార్మోన్ల స్థాయిలలో జరిగే మార్పులు కూడా పాల ఉత్పత్తిని తగ్గిస్తాయి. గర్భస్థ స్థితిలో పాల ఉత్పత్తికి అవసరమ్యే ప్రోటీన్లు, చక్కెరలు, మినరల్స్‌ మరియు విటమిన్స్‌ వంటి ధాతువులు గర్భాశయ అభివృద్ధికి మరియు గర్భస్థ పిండం ఎదుగుదలకు తరలిపోవుట వల్ల పాల ఉత్పత్తి క్షీణిస్తుంది. అనుభవం లేని కొందరు నిర్వాహకులు ఎదవల్ల తెల్లవారుఝామున ఎదలక్షణాలలో భాగంగా అరుస్తూ వుంటే, వాస్తవాన్ని గ్రహించకుండా నిద్రాభంగం కలిగించిందని హింసిస్తే, ఆ బాధ, ఆందోళనల వల్ల కూడా పాల ఉత్పత్తి మరింతగా క్షీణించవచ్చును.

చూడి ఆఖరి రెండు నెలలు పొదుగు వృద్ధికి కీలకమైనవి. ఈ థలో పాల గ్రంథులు, పాలనాడులు, పొదుగులోనే రక్త సరఫరా వ్యవస్థ వృద్ధి చెందవలసి ఉంటుంది. ఇందుకు అవసరమైన అదనపు పోషక పదార్థాలన్నీ పశువుకు అందటంతో పాటు వాటిని సమర్ధవంతంగా వినియోగించుకోగలిగి ఉండాలి. కాల్షియం, భాస్వరం, మెగ్నీషియం వంటి ఖనిజాలు, విటమిన్‌ డి వంటి ఇతర ధాతువులు కూడా సరియైన పరిమాణంలోనూ, దామాషాలోనూ లభ్యమైనప్పుడే పశువుకు ఆశించిన స్థాయిలో వినియోగపడగలవు.

పొదుగు నుండి సులువుగా పాలు బైటకు రావడానికి వీలుగా రొమ్ములు నిక్కపొడుచుకుని వుండే స్థితిని చేపు అంటారు. దూడరొమ్ముల్ని కుడిచినప్పుడు, రొమ్ములు పొదుగు మరియు మడి భాగాలను సున్నితంగా ఆహ్లాదం కలిగించే విధంగా నిమిరినప్పుడు, ఈ స్పర్శ స్పందనల వల్ల మెదడులోని పిట్యూటరీ గ్రంథి నుండి విడుదలయ్యే ఆక్సిటోసిన్‌ అనే హార్మోనువల్ల రొమ్ములు నిక్కపొడుచుకుని పాలనాళాలు తెరుచుకుని పాల విడుదల సులభతరం కాగలదు. ఈ విధంగా ఏర్పడ్డ చేపుథ సాధారణంగా 4 నుండి 6 నిమిషాలు మాత్రమే కొనసాగి, ఆ తర్వాత క్రమంగా తగ్గిపోతుంది. పశువు ఆందోళనలకు, చికాకులకు లోనైతే ఇంతకంటే ముందుగానే చేపు ముగిసిపోయి, పాలను ఎగచేపుకోవచ్చు. కొన్ని తల్లులు తెలివిగా మధ్యలోనే ఎగచేపుకుని ఆ తర్వాత వదిలే దూడకు ఇవ్వడానికి మరల చేపుకు రావచ్చును. అందుకే పొదుగులోని మొత్తం పాలను 4-5 నిముషాలలో పిండుకోగల్గాలి. పాలను పిండే పద్ధతి పశువుకు బాధ కల్గించకుండా ఆహ్లాదంగానూ పొదుగుభారాన్ని తగ్గించే విధంగానూ వుండాలి. పాలు పిండే సందర్భంలో ఈగలు, దోమలు, గోమార్ల వల్ల అసౌకర్యాలు, సమీపంలో రణగొణధ్వనుల చికాకు లేకుండా చూసుకోవాలి. పొదుగు, రొమ్ముల మీద ఏర్పడ్డ స్వల్పగాయాలు, పుండ్లు, పగుళ్లు సైతం చేపుపై ప్రభావాన్ని చూపగలవు. 

బాలింత పశువుల్ని, రవాణాలో పశువుల్ని ఎక్కువ దూరాలు నడిపించి వత్తిడి కలిగించినా, ఎండ, చలి వంటి తీవ్ర వాతావరణ ప్రతికూలతలు ఏర్పడినా, కొన్ని పూటలు లేదా రోజులు పాలుపిండటం ఆపినా, పాల ఉత్పత్తి క్షీణిస్తుంది. రోజులో 30 లీటర్లకంటే ఎక్కువ పాలనిచ్చే ఆవులు, రోజుకు 20 లీటర్ల కంటే ఎక్కువగా పాలిచ్చే గేదెలకు వీలైతే మూడుసార్లు కూడా పాలు పిండటం మంచిది. ఇందువల్ల ఖాళీ అయిన పొదుగులో మరో 10-15 శాతం అదనంగా పాలు ఉత్పత్తి అయ్యే అవకాశాలు ఉంటాయి.

వివిధ రకాల అనారోగ్యాలలో మనకు కనిపించే ప్రథమ లక్షణం- పాల ఉత్పత్తి తగ్గిపోవటం! అజీర్తి, కడుపు ఉబ్బరం, పారుడు, పొదుగువాపు, గర్భవాతం వంటి సందర్భాలలో పాల ఉత్పత్తి తగ్గిపోతుంది. ఎదకు వచ్చిన పశువును చూడి కట్టించక పోయినా, ఏ కారణం వల్లనైనా చూడి నిలవక పోయినా, అండాశయం నుండి తయారైన కార్పస్‌ లూటియం అనే తాత్కాలిక గ్రంథి స్థిరపడిపోయి, దాని నుండి విడుదలయ్యే హార్మోను పాల ఉత్పత్తితో పాటు చేపును కూడా నిరోధించవచ్చును. దీనినే మనం నాలుగుశేర్లు లేదా నాలుక సేర్లు అని వ్యవహరిస్తారు. ఈ సమస్యను మంచి పోషణ మరియు కొన్ని బహుమూలికా మందులతో సులువుగానే పరిష్కరించుకోవచ్చును. అవసరమైతే నిపుణుడి సహాయం పొందాలి. రక్తంలో కాల్షియం శాతం తగ్గిపోయే పాలజ్వరం, చక్కెర శాతం తగ్గే కీటోసిస్‌ వంటి అనారోగ్య స్థితుల్లో పాలఉత్పత్తి గణనీయంగా తగ్గుతుంది. మెయ్య దిగటం, ఈనిన తర్వాత మాయ గర్భంలోనే 24 గంటలకు మించి నిలిచిపోవటం వంటి సందర్భాలలో కూడా పాల ఉత్పత్తి తగ్గిపోతుంది.

పాల ఉత్పత్తి – చేపులపై కొన్ని మందుల ప్రభావం!

వివిధ ఆరోగ్య సమస్యలకు వాడే యాంటిబయోటిక్స్‌, బాధనివారణ మందులు పాలఉత్పత్తి మీద ప్రతికూల ప్రభావాన్ని చూపవచ్చు. ముఖ్యంగా నోటి ద్వారా వాడే యాంటిబయోటిక్స్‌, సల్ఫామందుల వల్ల జీర్ణశక్తికి దోహదపడే పొట్టలోని మేలు చేసే సహజమైన బాక్టీరియా నశించుట వల్ల జీర్ణశక్తి తగ్గి పాల ఉత్పత్తి క్షీణిస్తుంది. కొన్ని సందర్భాలలో వాడే కార్టిజోన్‌ ఇంజక్షన్ల వల్ల పాల ఉత్పత్తి పూర్తిగా క్షీణించే పరిస్థితి కూడా రావచ్చు. ఇటువంటి కార్టిజోన్‌ మందుల్ని వాడక తప్పని పరిస్థితి ఏర్పడితే వాటిని పశువైద్యుని సూచనల మేరకు పరిమితంగా నిర్ణీత మోతాదులో మాత్రమే వాడి, థలవారీగా తగ్గిస్తూ నిలిపివేయాలి.

పొదుగు వాపు వ్యాధిని సకాలంలో గుర్తించి పూర్తిగా అదుపు చేయకపోతే పొదుగులోని పాలగ్రంథులు నశించి, వాటి స్థానంలో పీచు కండపెరిగి పొదుగు శాశ్వితంగా ధ్వంసమైపోయే ప్రమాదం ఉంది. గత ఈత ముగింపు థలో పొదుగులో నిలిచిపోయిన పాలలోకి ప్రవేశించిన సూక్ష్మక్రిములు, చూడి థలో మరింతగా వృద్ధి చెంది క్రమక్రమంగా పాలగ్రంథుల్ని ధ్వంసం చేసే ముప్పు ఉంటుంది. దీనిని నివారించడానికి ఈతలో ఆఖరిసారి పాలు పిండిన తర్వాత పొదుగు లోపలకు దీర్ఘకాలం పనిచేసే సమర్ధవంతమైన యాంటిబయోటిక్‌ను ఎక్కించటం మంచిది. దీనినే ‘డ్రై కౌథెరపీ’ అని అంటారు.

ట్రిపనసోమియాసిస్‌, బెబీసియోసిస్‌, థెయిలీరియోసిస్‌, మైకోప్లాస్మోసిస్‌ వంటి వ్యాధి కారక క్రిములు రక్తంలో ఉండి పైకి వ్యాధి లక్షణాలను కలిగించకపోయినప్పటికీ, ఈ క్రిములు రక్తకణాలపై చూపే విధ్వంస పరిణామాలు, విడుదల చేసే విషపదార్థాలవల్ల కూడా పాల ఉత్పత్తి తగ్గిపోవచ్చును. సకాలంలో సూక్ష్మదర్శినితో రక్తపరిశీలన చేసి ఈ వ్యాధి క్రిములను పూర్తిగా అదుపు చేయవలసి ఉంటుంది.

పోషణ: పశువు కనీస జీవిత అవసరాలను తీర్చుటకు, అది ఉత్పత్తి చేసే పాల పరిమాణంతో పాటు వెన్నశాతం, చూడిదైతే గర్భస్థ పిండం ఎదుగుదలతోపాటు గర్భం-పొదుగు, కటి అవయవాల వృద్ధికి అనుగుణంగా అదనంగా పరిపూర్ణమైన ఆహారాన్ని అందించవలసి ఉంటుంది. లేని ఎడల ఈ అత్యవసర అవసరాలకు తరలిపోయే పోషకాలు, పాల ఉత్పత్తికి లభ్యంకాక పాలఉత్పత్తి క్షీణించవచ్చును.

పశువుకు లభించే పచ్చిగ్రాసాలలో రెండు వంతులు చిక్కుడు జాతికి చెందని పారా నేపియర్‌ వంటి గ్రాసాలు రెండు పాళ్లు, చిక్కుడు జాతికి చెందిన బెర్సీమ్‌, ల్యూసర్న్‌ వంటి గ్రాసాలు ఒక పాలు, ముక్కలు చేసి రోజుకు 35 నుండి 45 కిలోలు పశువు శరీర తూకాన్ని బట్టి అందించాలి. రోజుకు 5-6 లీటర్ల పాల ఉత్పత్తికి ఇవి మాత్రమే సరిపోగలవు. అయితే నాణ్యమైన మేతలు అంతగా లభ్యం కానందున సుమారు 16 శాతం ప్రోటీన్లు, 65-70 శాతం ఇతర పోషకాలతో పాటు, తగినన్ని ఖనిజాలు, విటమిన్లు కలిగిన సమీకృత దాణాలను, జీవన మనుగడకు పశువుకు 1.0 నుండి 1.5 కిలోలు. అదనంగా ప్రతి కిలో ఆవుపాలకు 2.0 కిలోలు గేదెపాలకు 2.5 కిలోలు చొప్పున మేపవలసి ఉంటుంది. మేతల్ని-దాణాలను ఆకస్మికంగా మార్పు చేయకూడదు. ఈ మార్పు క్రమక్రమంగా థలవారీగా చేస్తే మంచిది. దాణాలో వంట సోడా 30-50 గ్రాములు కలిపి 4-5 రోజులు వాడవచ్చు. మునగ ఆకు, అవిసె ఆకు, బొప్పాయి కాయల్ని మేపుట ద్వారా కూడా ప్రయోజనం ఉంటుంది. 

పాలదిగుబడి పునరుద్ధరణ: సమస్యను గుర్తించిన వెంటనే నష్ట నివారణ చర్యల్ని చేపట్టాలి. పోషణ, నిర్వహణ లోపాలను వెంటనే సరిదిద్దాలి. కొన్ని ప్రసిద్ధ ఆయుర్వేద ఉత్పత్తి సంస్థలు అందించే బహుమూలికా మందులు, హోమియో మాత్రలు కూడా పాలఉత్పత్తి పునరుద్ధరణకు ఉపయోగపడుతున్నాయి. వీటిని పశువైద్య నిపుణుల సూచనల ప్రకారం వాడాలి.

పాలు నిలిచిపోయినప్పుడు, చేపు లేనప్పుడు, తొందరపడి చేపు ఇంజక్షను (ఆక్సిటోసిన్‌) చేయుట ఏ మాత్రమూ మంచిది కాదు. ఇందువల్ల పశువు శాశ్వతంగా గొడ్డుమోతుగా మారిపోవటమే కాక, ప్రజారోగ్యరీత్యా ఈ ఇంజక్షన్ల వాడకం నిషేధించబడింది. అంతర్గతంగా ఆక్సిటోసిన్‌ ఉత్పత్తిని ప్రేరేపించేందుకు సున్నితంగా పొదుగు, రొమ్ములు, బాహ్యజననేంద్రియాలపై మృదువైన మర్దన వంటి చర్యలు, ప్రేమ పూర్వకంగా చేసే నిమురు, అలవాటుపడిన ప్రశాంత స్థలంలో పాలుపిండటం, పాలుపిండే ముందు చేపుకు దూడల్ని వదలటంతో పాటు గంటలు కొట్టటం, మృదువైన సంగీతాన్ని వినిపించటం, పాలు పిండే స్థలాన్ని, మనుషుల్ని అలవాటు చేయటం (కంటిషన్డ్‌ రిఫ్లెక్స్‌) వంటి చర్యల్ని చేపట్టవచ్చు.

సాధారణంగా మన ప్రభుత్వాలు, బ్యాంకులు వారివారి సంక్షేమ పథకాల అమలును ఫిబ్రవరి-మార్చి నెలల్లో ముమ్మరం చేస్తాయి. ఇందుకు కేటాయించే నిధులు మార్చి నెలాంతంలో మురిగిపోవటం మరియు పంపిణీ లక్ష్యాలను మార్చి నెలాంతానికి నిర్దేశించడం కారణాలుకాగా, వేసవి తాపం, సుదూర ప్రాంతాల మధ్య పశువుల రవాణా, యాజమాన్యాల మార్పు వంటి కారణాల వల్ల లబ్దిదారులు ఆశించిన మేరకు పాలఉత్పత్తి జరుగదు. కాబట్టి పాడిపశువుల పంపిణీ పథకాలను జనవరి నెలాంతంలోగా ముగించాలని ప్రభుత్వ అధికారులకు ఒక అనుభవజ్ఞునిగా నా సూచన!     

డా. యం.వి.జి. అహోబలరావు, హైదరాబాద్‌. 93930 55611

Read More

డార్పర్‌ జాతి గొర్రెలతోనే అధిక మాంస ఉత్పత్తి

జంతు సంబంధిత ఉత్పత్తులన్నింటిలో ధరలు అత్యంత వేగంగా, స్థిరంగా పెరిగేవి గొర్రెలు-మేకల మాంసాలు మాత్రమే. గత నాలుగు థాబ్దాల కాలంలో మాంసం ధరలు సుమారు 80 రెట్లు పెరిగాయి. ఇందుకు జీవాల పెంపకంలో పెరుగుతున్న నిర్వహణ ఖర్చులు మరియు అనేక సమస్యలతో పాటు పెరుగుతున్న వినియోగదారుల అభిరుచులు, వారి కొనుగోలు శక్తి కూడా కారణాలుగా భావించవచ్చును.

ఇప్పుడిప్పుడే సాంప్రదాయక జీవాల పెంపకదారుల సామాజిక వర్గాలతో పాటు, అనేక ఇతర అగ్రకులాలవారు, విద్యాధికులే కాక, ఐ.టి. రంగంలో పనిచేస్తూ ఈ రంగంలోకి ప్రవేశిస్తున్న విద్యాధికులు కూడా ఈ రంగంపట్ల ఆసక్తి ప్రదర్శిస్తున్నారు. కేంద్ర ప్రభుత్వం ప్రవేశపెట్టిన లైవ్‌ స్టాక్‌ డెవలప్‌మెంట్‌ మిషన్‌ క్రింద మేతల పెంపకానికి తగినంత భూమి మరియు ఇతర వసతులు కల్గిన యువతకు సబ్సిడీగా 50 శాతం, మరో 50 శాతం బ్యాంకులు అందిస్తున్న రుణ సదుపాయాలు, పౌల్ట్రీ రంగం ఎదుర్కొంటున్న మార్కెట్‌ ఒడిదుడుకులు, పాడి రంగంలో ఆలస్యంగా మాత్రమే కనిపించే రాబడులవంటి ప్రతికూలతలు జీవాల పెంపకం ముఖ్యంగా గొర్రెల పెంపకంలో లేకపోవటం, పెట్టిన పెట్టుబడికి కొన్ని నెలలోనే ఆదాయాలు కనిపించటం వంటి సానుకూలతలు గొర్రెల పెంపకంలో ఆసక్తిని పెంచుతున్నాయి. 

నెల్లూరు జొడిపి, మాచర్ల, నాగావళి మరియు డక్కన్‌ జాతులు మరికొన్ని గుర్తింపు లేని జీవాలు మన తెలుగు రాష్ట్రాలలో అనాదిగా మాంసం ఉత్పత్తికి దోహదపడుతూ ఉన్నాయి.

ప్రస్తుతం అనూహ్యంగా పెరిగిన నిర్వహణ ఖర్చులు, కూలీలు, ఇతర సమస్యల వల్ల అంతగా లాభదాయకం కాని సాంప్రదాయ నాటు జీవాల మీద ఆధారపడుట కంటే ప్రపంచవ్యాప్తంగా గుర్తింపును పొందుతూ వున్న డార్పర్‌ జాతి గొర్రెల పెంపకాన్ని చేపట్టుట వల్ల లాభాలు గణనీయంగా పెరుగుతాయనటంలో అతిశయోక్తి లేదు.

ఆస్ట్రేలియా, అమెరికా, ఆఫ్రికా తదితర దేశాలలో అత్యంత లాభదాయక జీవంగా గుర్తింపు పొందిన డార్పర్‌ జాతి గొర్రెలు – వాటి విశిష్టత, పెంపకంలో మెళకువలను గురించి చర్చిద్దాము. పుట్టినప్పుడు 3.5 నుండి 4.00 కిలోల బరువుతో నాలుగు నెలల వయస్సుకు 36 కిలోల శరీర తూకం, అందులో 50 నుండి 55 శాతం మాంసాన్ని ఇవ్వగల డార్పర్‌ జాతికి సాటి జాతి ఇప్పటి వరకు మన దేశంలో లేదనే చెప్పవచ్చును. అంతేకాక డార్పర్‌ జాతి ఆడగొర్రెలు 5 నెలలు వయస్సుకు పొట్టేళ్లు 9 నెలలకు ప్రత్యుత్పత్తి సామర్థ్యాన్ని ప్రదర్శిస్తాయి. సగటున రోజుకు 200-250 గ్రాముల వరకు శరీర బరువును పెంచుకోగల్గిన ఈ గొర్రెలు, మగవి 9 నెలల్లో 100 కిలోలు శరీర తూకాన్ని అందుకోగలవు. ఆడవి ప్రతి రెండు సంవత్సరాలకు మూడు సార్లు ఈని మంచి పాల ఉత్పత్తితో పిల్లలను ప్రేమగా పెంచుకోగలవు. కాబట్టి పిల్ల థలో మరణాల శాతం కూడా తక్కువే. ఈనిన తర్వాత 90-100 రోజులలో ఎదకు వచ్చి చూడి కట్టగలవు. మందలో సగటున ప్రతి మూడు ఈతలలో ఒకసారి కవల పిల్లలకు జన్మనిచ్చే అవకాశాలు ఉన్నాయి. వీటి జీవిత కాలం 10-12 సంవత్సరాలలో 7 సంవత్సరాలు సమర్ధవంతమైన ప్రత్యుత్పాదక సామర్థ్యాన్ని కలిగి ఉంటాయి.

దక్షిణ ఆఫ్రికాకు చెందిన డార్సెట్‌హార్న్‌, పర్షియాకు చెందిన పర్షియన్‌ బ్లాక్‌హెడ్‌ గొర్రె జాతుల కలయికగా డార్పర్‌ జాతి ఉద్భవించి, అమెరికా, ఆస్ట్రేలియా దేశాల మాంసం అవసరాలను చాలావరకు తీరుస్తూ ఉంది. ప్రస్తుతం ఈ జాతి గొర్రెలు కర్ణాటక, తమిళనాడు రాష్ట్రాలలో కూడా లభ్యమౌతున్నాయి. ఇవి మేసే ప్రతి నాలుగు కిలోల మేత (పొడి) ఒక కిలో మాంసంగా మారుతుందని అనుభవజ్ఞులు చెబుతున్నారు.

మగవి 60 సెంటిమీటర్లు, ఆడవి 50 సెంటీమీటర్ల ఎత్తు కలిగి, తెలుపు శరీరం, నల్లని తల, మెడ, కాళ్ల మీద నలుపు మచ్చలు కలిగిన ఈ జాతిలో పూర్తిగా తెలుపు, పూర్తి నలుపు వర్ణాలు కలిగినవి కూడా ఉండవచ్చును. ఆడ-మగ రెండింటిలోనూ కొమ్ములు వుండవు. తోక 6-8 అంగుళాల వరకు వుండవచ్చు. ఇది ఉన్ని జాతి కాదు. వీటి ఉన్ని సులువుగా రాలిపోతుంది. చర్మం కొంత మందమైనప్పటికీ మార్కెట్‌లో ఇతర జాతి గొర్రెల చర్మాలకంటే నాణ్యమైనదిగా గుర్తింపు పొందింది. మాంసం పోగుల మధ్య సమానంగా విస్తరించిన క్రొవ్వు వల్ల ఈ మాంసాన్ని వినియోగదారులు ఎక్కువగా ఇష్టపడుతున్నారు. ఆడగొర్రెలు, వయసుమీరిన గొర్రెల మాంసం కూడా ఇంచుమించు పొట్టేళ్ల మాంసంతో సమాన రుచి, నాణ్యత కలిగి ఉంటుంది. 

డార్పర్‌ గొర్రెలలో వ్యాధి నిరోధక శక్తితో పాటు ఈగలు, దోమలు, పిడుదులు, గోమార్లు తదితర బాహ్య కీటకాలను, అంతర్గత పరాన్న జీవుల ధాటిని తట్టుకోగల శక్తి, నాసిరకం గ్రాసాలు, ఆకుల్ని సైతం సమర్ధవంతంగా జీర్ణించుకోగల శక్తి కూడా ఎక్కువే. అన్ని రుతువుల ప్రతికూలతల వత్తిడిని సమర్ధవంతంగా ఈ జాతి గొర్రెలు తట్టుకోగలవు.

డార్పర్‌ గొర్రెల మేపు: 15 శాతం మాంసకృత్తులు, 75 శాతం ఇతర పోషకాలు కలిగిన గ్రాసాలు-మేతలను శరీర బరువులో తేమలేని రూపం ఆధారంగా 2 నుండి 3 శాతం అందిస్తే సరిపోతుంది. సూపర్‌ నేపియర్‌, లూసర్న్‌, మొక్కజొన్న, జొన్న, పిల్లిపెసర వంటి గ్రాసాలను మరియు విధిగా కొంత ఎండుమేతతో పాటు మినరల్‌ మిక్చర్‌తో పాటు తవుడు, మొక్కజొన్న, నూనెచెక్కలు కలిగిన సమీకృత దాణాలను రోజుకు 75-80 గ్రాములు అందిస్తే సరిపోతుంది. మంచి పచ్చిక బీళ్లు ఉంటే సమీకృత దాణాల అవసరం కూడా అంతగా ఉండదు. ఉడికించిన ఉలవలు, చిలకడ దుంపల్ని మేపుట ద్వారా కూడా పెరుగుదల వేగవంతం కాగలదు. ఎల్లవేళలా శుభ్రమైన త్రాగునీటిని అందుబాటులో ఉంచాలి. మేపుల మధ్య 4-5 గంటలు మేపులేకుండా, నెమరు వేయుటకు అవకాశం ఇస్తే జీర్ణసామర్థ్యం పెరుగుతుంది.

గొర్రెల పెంపకం ద్వారా పేదల అభ్యున్నతికి పాటు పడుతున్న మన ప్రభుత్వాలు కృత్రిమ గర్భోత్పత్తి మరియు శ్రేష్టమైన పిండదానాల ద్వారా ఈ డార్పర్‌ జాతి గొర్రెల సంఖ్యను వేగంగా పెంచి మన గ్రామీణ పెంపకందారులందరికీ ఆర్థిక పరిపుష్టిని కలిగించవచ్చును.         

డా. యం.వి.జి. అహోబలరావు, హైదరాబాద్‌. 93930 55611

Read More

నానాటికీ మొండిగా మారుతున్న వ్యాధికారకాలు పెరుగుచున్న యాంటిబయోటిక్‌ రెసిస్టెన్స్‌

విచక్షణా రహితంగా యాంటిబయోటిక్స్‌ వాడటం వల్ల మనుషులలోనే కాక పశువులు-పకక్షులు, కోళ్లు, చేపలలో కూడా అనేక వ్యాధుల్ని కలిగించే వందల రకాల బాక్టీరియా క్రిములు కాలక్రమంలో ఈ యాంటిబయోటిక్స్‌ను తట్టుకోగల శక్తిని పుంజుకుని, యాంటిబయోటిక్‌ రెసిస్టెన్సును పొంది మొండిగా మారిపోతున్నాయి. ఇందువల్ల ప్రజారోగ్యంతో పాటు, అనేక జంతువులు, చేపలు, రొయ్యల వంటి ఆక్వారంగంలోని జీవులు కూడా ప్రాణాలను కోల్పోతున్నాయి. క్షయ, ఆంథ్రాక్స్‌, బ్రూసెల్లోసిస్‌, గర్భవాతం, పొదుగువాపు, న్యుమోనియా మరియు అనేక నిర్ధిష్టత లేని అంటువ్యాధులు తీవ్ర నష్టాన్ని కలిగిస్తున్నాయి. ఏటా ప్రపంచవ్యాప్తంగా సామర్థ్యాన్ని కోల్పోయిన యాంటిబయోటిక్స్‌ పనిచేయకపోవుటవలన ఏటా సుమారు 60 నుండి 70 లక్షల మంది మనుషులు ప్రాణాలు కోల్పోతున్నట్లు ఒక అంచనా! ఇక ఈ కారణంగానే మృత్యువాత పడుతున్న పశువులు, ఇతర జంతువుల గురించి సరైన అంచనా లేదు. గత నాలుగేళ్లుగా లక్షల ప్రాణాలను హరిస్తున్న కోవిడ్‌-19 మరియు లంపీస్కిన్‌ డిసీజ్‌లో విచక్షణా రహితంగా ఒకేసారి 3-4 రకాల యాంటిబయోటిక్స్‌ను వాడుట వల్ల ఈ ముప్పు మరింతగా ఎక్కువయింది. 

విశ్వప్రాణదాత సర్‌ లూరిస్‌పాశ్చర్‌ ఎనిమిదిన్నర థాబ్దాల క్రితం కనిపెట్టిన పెన్సిలిన్‌ గత కొన్నేళ్ల వరకు ప్రపంచవ్యాప్తంగా కొన్నివందల కోట్ల మానవ ప్రాణాలను గనేరియా, న్యుమోనియా మరియు కొన్ని వందల రకాల ఇతర బాక్టీరియా వల్ల వచ్చే అనేక వ్యాధులబారి నుండి కాపాడింది. ఇదే పెన్సిలిన్‌ పొదుగువాపు, న్యుమోనియా వంటి వ్యాధుల్ని కలిగించే స్ట్రెప్టోకాకస్‌, స్టెఫలోకాకస్‌ వంటి ఎన్నో రకాల ప్రాణాంతక బాక్టీరియాల బారి నుండి కూడా కాపాడింది. ఇంతటి మహోన్నతమైన పెన్సిలిన్‌తో పాటు ఆ తర్వాత మన తెలుగువాడైన డాక్టర్‌ యల్లాప్రగడ సుబ్బారావుగారు రూపొందించిన ఆరియోమైసిన్‌ అనే అత్యంత సమర్ధవంతమైన గ్రామ్‌ (-) మరియు గ్రామ్‌ (+) రకాల బాక్టీరియాను అదుపు చేసి ప్రపంచవ్యాప్తంగా కోట్లాది ప్రాణాలను కాపాడింది. అయితే ఈనాడు ఇదే ఆరియోమైసిన్‌ తన సమర్ధతను, ప్రాభవాన్ని కోల్పోయి కనుమరుగై పోయింది. ఇదే బాటలో క్లోర్‌టెట్రాసైక్లిన్‌, ఎరిథ్రోమైసిన్‌, ఎమాక్సీసిల్లిన్‌, స్ట్రెప్టోమైసిన్‌, క్లాక్సోసిల్లిన్‌, జెంటామైసిన్‌, సెఫటాక్సిమ్‌ మరియూ ఎన్నో రకాల సల్ఫా మందులు కూడా నానాటికీ నిర్వీర్యమైపోతూ, అత్యంత సమర్ధత అనుభవాలు కలిగిన వైద్యుల్ని సైతం నిస్సహాయుల్ని చేస్తున్నాయి. ఒకప్పుడు అద్భుతంగా పనిచేసిన టెర్రామైసిన్‌ (ఆక్సీటెట్రాసైక్లిన్‌) ఈనాడు ఏ మాత్రమూ నమ్మదిగిన స్థాయిలో లేదు.

ఈ దుస్థితికి తగిన విద్యార్హతలు, చిత్తశుద్ధి, నిబద్ధత లేని ప్రజావైద్యులు, పశువైద్యులతో పాటు, సరియైన అవగాహనలేని వైద్యసిబ్బంది, మిడిమిడి విజ్ఞానంతో పశువుల వైద్యాన్ని చేపడుతున్న కుహానా నాటువైద్యులు, డాక్టర్లతో పాటు ప్రజావైద్య మరియు పశువైద్యులు కూడా కారకులేనని చెప్పక తప్పదు. కొందరు పశుపోషకులు కావాలని అవసరం లేని అదనపు యాంటీబయోటిక్స్‌ను తమ పశువులకు వాడవలసిందిగా వైద్యుల మీద వత్తిడి తెస్తున్నారు. లేదా స్వయంగా మిడిమిడి పరిజ్ఞానంతో వాడుతున్నారు. వాస్తవానికి ఇటువంటి అరకొర పరిజ్ఞానుల వల్లనే జంతువులలోని బాక్టీరియా మొండిగా మారుతూ మనుషులలో కూడా ప్రవేశించి మొండి వ్యాధుల్ని కలిగిస్తున్నాయి.

ఇదే ధోరణి ఇంకా కొనసాగితే ప్రాణాంతక అంటురోగాలబారి నుండి మానవాళిని, జంతుజాలాన్ని రక్షించుట మరింత కష్టతరం కావచ్చు. చివరకు వ్యవసాయరంగంలో కూడా ఒక థలో ఈ యాంటి బయోటిక్స్‌ వాడకం పెరిగి, అదృష్టవశాత్తు ఇప్పుడు కొంత తగ్గింది. చేపల చెరువులలో వాడే యాంటిబయోటిక్స్‌ సైతం ఈ సమస్యను జటిలం చేస్తున్నాయి. 

మనుషుల్లో కోవిడ్‌-19, పశువుల్లో లంపీస్కిన్‌ డిసీజ్‌ వ్యాధులు ఉధృతంగా ప్రబలిన రోజుల్లో 3-4 రకాల యాంటిబయోటిక్స్‌ను అత్యధిక మోతాదుల్లోనూ లేదా నిర్దేశించిన మోతాదు కంటే తక్కువగా ఒకేసారి వాడటం. ఈ మందులు వాడిన తర్వాత మరణించిన రోగుల్ని సమర్ధవంతంగా దహనం చేయటం లేదా భూమిలో లోతుగా పూడ్చటం వంటి కనీస జాగ్రత్తల్ని సైతం పాటించకపోవడం వంటి చర్యలు కూడా కొంతవరకు యాంటిబయోటిక్‌ రెసిస్టెన్స్‌ సమస్య తీవ్రతకు కారణమయ్యాయి.

ఇటువంటి రెసిస్టెన్స్‌ కేవలం బాక్టీరియాలోనేకాక అనేక వైరస్‌, ఫంగస్‌ మరియు ప్రేగులు-ఇతర అవయవాలలో అనేక వ్యాధుల్ని కలిగించే పరాన్నజీవులలో కూడా కనిపిస్తూ ఉంది. అందుకే అనేక నట్టల మందులతోపాటు సర్రా, బెబీసియోసిస్‌ మరియు థెయిలీరియాసిస్‌ వంటి రక్త వ్యాధుల చికిత్సకు వాడే మందులు కూడా పూర్వపు సామర్థ్యాన్ని కోల్పోతున్నాయి. ఇప్పుడు డి.డి.టి., గమాక్సిన్‌ వంటి కీటకనాశకాలు కూడా సంతృప్తికరంగా పని చేయని విషయం మనం చూస్తూనే ఉన్నాము.

ఏవిధంగా ఈ రెసిస్టెన్స్‌ కలుగుతోంది?

వ్యాధిక్రిముల్ని సమర్ధవంతంగా నిర్మూలించలేని మోతాదులో వాడటం, వాడవలసినంత వ్యవధుల లోపల, కావలసినంత దీర్ఘకాలం పాటు పశువు శరీరంలో ఈ మందుల పరిమాణం లేకపోవటం, కల్తీ మందులు, కాలం చెల్లిన మందుల్ని వాడటం, ఒకేసారి అనేక మందుల్ని కలిపి వాడటం, రోగస్రావాలు, కృళ్లిపోయిన అవయవాలలో పెరిగిపోయే క్రిముల పట్ల అశ్రద్ధవహించటం వంటి చర్యలు అనేక బాక్టీరియాలు, ఇతర క్రిములలో రెసిస్టెన్స్‌ను పెంచుతున్నాయి. కాలం చెల్లిన యాంటిబయోటిక్స్‌ మందుల్ని చికిత్సలో మిగిలిన మందుల్ని బాధ్యతారహితంగా జలవనరులలోనూ, బహిరంగ ప్రదేశాలలో పెంచుట వల్ల కూడా ప్రకృతిలోని క్రిములు రెసిస్టెన్స్‌ను పొందగల్గుతున్నాయి. యాంటిబయోటిక్‌ అవశేషాలు కలిగిన జంతువుల మాంసాన్ని, వ్యర్థాలను కుక్కలు, పిల్లులు, ఇతర జంతువులు తినడం వల్ల కూడా ఇన్ఫెక్షన్లతో పాటు, రెసిస్టెన్స్‌ సమస్య కూడా తలెత్తే ముప్పు ఉంటుంది. ఈ సమస్య జంతుప్రదర్శనశాలలోని మాంసాహార జంతువులలో ఎక్కువగా కనిపించవచ్చు. 

ఈ సమస్య నివారణ ఎలా?

సాధారణంగా ప్రతిజీవికీ అనేక రోగక్రిముల దాడి నుండి తమకుతామే సమర్ధవంతంగా ఎదుర్కోగలిగే సహజ శక్తి ఉంటుంది. అందుకే అనాదిగా ఏ యాంటిబయోటిక్‌ సాయం లేకుండా ఎన్నో ప్రాణులు బ్రతకగల్గుతున్నాయి. వైద్యుడు ఈ అవకాశాన్ని తెలుసుకుని, పశువు తనంతట తానుగా క్రిముల్ని ఎదిరించే అవకాశం కొంతవరకు ఇవ్వాలి. అవసరమైతే వ్యాధి నిరోధక శక్తిని పెంచే వెవామెజోల్‌ వంటి ఇంజక్షన్లతో చికిత్సను ప్రారంభించవచ్చు. అందుకని అనవసర జాప్యం చేయాలని చెప్పుట నా ఉద్దేశం కాదు. ఆకలి మందగింపు, అజీర్తి, నీరసం, దగ్గు స్వల్ప గాయాలు వంటి చిన్న సమస్యలకు సైతం యాంటిబయోటిక్స్‌ వాడవలసిన అవసరం ఉండకపోవచ్చు. వ్యాధి తీవ్రతను అర్థం చేసుకున్న తర్వాత వీలైతే రక్తం, స్రావాలు, పాలు, రసి, చీము నమూనాలలోని క్రిములు ఏ నిర్ధిష్టమైన యాంటిబయోటిక్‌కు లొంగుతాయో తెలిపే యాంటిబయోటిక్‌ సెన్సిటివిటీ పరిక్షలు జరిపిన తర్వాత నిర్దుష్టంగా పనిచేయగల యాంటిబయోటిక్‌ను ఎంపిక చేసుకోగల్గితే మంచిది. మన పశుచికిత్సలో పొదుగువాపు, గర్భవాతం క్రిములకు ఈ విధమైన నిర్ధారణ చాలామంచిది. ఇందువల్ల వేగంగా వ్యాధి నయం కావటమే కాక అనేక సందర్భాలలో వైద్య ఖర్చులు తగ్గి, ప్రాణాలకు, దాని ఉత్పాదకతను కూడా మేలు జరుగుతుంది. యాంటిబయోటిక్‌ సెన్సిటివిటీ టెస్టుల్ని వేగంగా, తక్కువ ఖర్చుతో నిర్వహించగల వ్యవస్థ చాలా అవసరం. 

తులసి, వెల్లుల్లి, వేప, పసుపు, కలబంద వంటి అందుబాటులో వుండే వృక్ష సంబంధిత ఔషధాలు అనాదిగా వాడుకలో ఉన్నప్పటికీ, వీటికి వ్యతిరేకంగా ఏ బాక్టీరియా రెసిస్టెన్స్‌ను పొందిన దాఖలాలు లేవు.

అర్హత కలిగిన వైద్యుడు లేదా మందుల ఉత్పత్తిదారుడు సూచించిన మోతాదులో, సూచించిన విధంగా, సూచించినన్ని రోజులపాటు మందుల్ని క్రమం తప్పకుండా వాడాలి.

పదేపదే యాంటిబయోటిక్స్‌ను, వైద్యుల్ని మార్చుట తగదు. చికిత్సకు వినియోగించిన మందులు, వ్యాధి లక్షణాలు, చికిత్సా వివరాల గురించి, దృఢమైన పుస్తకంలో (ఒక పాత డెయిరీలో) రికార్డు చేయించుకుంటే ఆ పశువుకే కాక, సాటి ఇతర పశువుల చికిత్స కూడా భవిష్యత్తులో సులభం కాగలదు.

పశువైద్య వృత్తిలో ఉన్న ప్రతి ఒక్కరూ విచక్షణా రహితంగా, అసమంజసంగా తాము వాడుచున్న లేదా సూచిస్తున్న యాంటిబయోటిక్స్‌ వల్ల పశుసంక్షేమానికే కాక ప్రజారోగ్యానికి, ప్రజల ప్రాణాలకు జరుగుతున్న హానిని గుర్తించి బాధ్యతతో వ్యవహరించాలి.          

డా. యం.వి.జి. అహోబలరావు, హైదరాబాద్‌. ఫోన్‌: 93930 55611

Read More

అపోహలకు స్వస్తి… కోడి గుడ్డు, మాంసాన్ని ఆస్వాదిద్దాం

కోడి గ్రుడ్లు మరియు మాంసములో నాణ్యమైన ప్రోటీన్‌తోపాటు మానవశారీరక విధులకు, ఆరోగ్యానికి మరియు శ్రేయస్సుకు అవసరమైన విటమిన్లు, ఖనిజాలు మరియు ఆరోగ్యకరమైన కొవ్వులు నిక్షిప్తమై ఉంటాయి. ఇంతటి పోషకాహార ప్రాముఖ్యత ఉన్నప్పటికీ, కొన్ని నిరంతర అపోహలు చాలా మంది వినియోగదారులను తమ ఆహారంలో గ్రుడ్లు మరియు మాంసాన్ని చేర్చకుండా అడ్డుకుంటున్నాయి. 

అపోహ: గ్రుడ్లు మాంసాహారము. శాఖాహారులు తినకూడదు? 

వాస్తవము:  కోడి గ్రుడ్లు రెండు రకాలు. ఫలధీకరణం చెందిన  గ్రుడ్లు (పిండం కలిగి ఉంటాయి) మరియు వంధ్య గ్రుడ్లు (పిండము లేని గ్రుడ్లు). మార్కెట్లు, రెస్టారెంట్లు మొదలైన వాటిలో వంధ్య గ్రుడ్లు మాత్రమే వినియోగదారులకి లభిస్తాయి. ఈ గ్రుడ్లను టేబుల్‌ గ్రుడ్లు అని పిలుస్తారు. వీటిలో ఎటువంటి పిండము లేదా ప్రాణము ఉండదు కావున వీటిని పాలతో సమానమైన ఆహారంగా పరిగణించవచ్చు. ఫలధీకరణం చెందిన  గ్రుడ్లును ప్రదానంగా పొదిగించి (హాచింగ్‌) కోడిపిల్లలను చేయడానికి ఉపయోగిస్తారు, ఇవి వినియోగం కోసం మార్కెట్లో అందుబాటులో ఉండవు.

అపోహ: మగ మరియు ఆడ కోళ్ళ మధ్య సంభోగం జరిగిన తర్వాత మాత్రమే గ్రుడ్లు ఉత్పత్తి చేయబడతాయి.

వాస్తవము:  స్త్రీలలో మాదిరిగానే, ఓవా లేదా గ్రుడ్ల విడుదలకు కారణమయ్యే సాధారణ ఋతుచక్రాలు, కోళ్లలో కూడా లైంగిక పరిపక్వత వచ్చిన తర్వాత క్రమం తప్పకుండా ఓవా లేదా గ్రుడ్లను ఉత్పత్తి అయ్యేలా చేస్తాయి. ఇదొక సహజ ప్రక్రియ దీనికి మగ కోడి యొక్క అవసరము ఉండదు. కావున మగ మరియు ఆడ కోళ్ళ మధ్య సంభోగం తో సంబంధం లేకుండా కోళ్ళు గ్రుడ్లను ఉత్పత్తి చేస్తాయి.

అపోహ: ప్లాస్టిక్‌ గ్రుడ్లు మార్కెట్‌లో ఉన్నాయి మరియు అవి మానవ ఆరోగ్యానికి హాని చేస్తాయి.

వాస్తవము:  సాధారణంగా వేసవి కాలంలో కోళ్ళు దాణా తీసుకోవడం తగ్గిస్తాయి (సుమారు రోజుకు 110 గ్రాముల నుండి 70 గ్రాములకు) కావున కోడి గ్రుడ్డు లోని పెంకు తయారీకి కావాల్సిన కాల్షియమ్‌ తగినంత మోతాదులో లభించదు. వేసవి ఒత్తిడి వలన గుడ్డు పెంకు తయారీలో కీలక పాత్ర వహించే బైకార్బొనేట్‌  ఆయాన్లను కూడా  కోడి తన శరీరం నుండి కోల్పోతుంది, అందువలన వేసవి కాలం లో గ్రుడ్ల యొక్క పెంకు భాగము బలహీనంగా మరియు పల్చగా ఉండి గ్రుడ్లకు సాగే గుణాన్ని కలిగి త్వరగా పాడవ్వడానికి ఎక్కువ ఆస్కారం ఉంటుంది. ఈ సాగే గుణం వలన అనేకమంది వీటిని ప్లాస్టిక్‌ గ్రుడ్లు అని అపోహపడుతున్నారు కానీ వాస్తవానికి ఒక ప్లాస్టిక్‌ గ్రుడ్డు తయారీకి అయ్యే ఖర్చు, ఒక  కోడి సాధారణంగా గ్రుడ్లు పెట్టడానికి అయ్యే ఖర్చు కంటే  చాలా ఎక్కువ. అంతే కాకుండా సహజ గ్రుడ్డుతో సమానమైన కూర్పు కలిగిన నకిలీ గ్రుడ్లను తయారు చేయగలిగే నైపుణ్యత, దానికి కావలిసిన సమర్ధత లేవనటంలో ఎలాంటి సందేహమూ లేదు.

కావున, పైన తెలిపిన గ్రుడ్లు మరియు మాంసం గ్రురించి శాస్త్రీయ-ఆధారిత సత్యాలను గుర్తించి పాడి పశువుల నుండి లభించే పాల మాదిరిగానే, మార్కెట్లో లభించే కోడి గ్రుడ్లు (వంధ్య గ్రుడ్లు) కూడా శాఖాహారమే అన్న విషయాన్ని మనందరం గుర్తించి మన సమతుల ఆహారంలో అంతర్భాగంగా చేయవలసిన అవసరం ఎంతైనా ఉంది. అంతేకాకుండా కొన్ని రకాల వ్యాధులు కోడి మాంసము మరియు గ్రుడ్లను తినడం వలన వ్యాపిస్తాయనే అపోహలకు తావివ్వకుండా అధిక ఉష్ణోగ్రత వద్ద ఉడకబెట్టిన గ్రుడ్లను మరియు మాంసాన్ని ఆహారంలో చేర్చడం ద్వారా శరీర వృద్ధికి అవసరమైన ప్రోటీన్లు, విటమిన్లు, మరియు ఆరోగ్యకరమైన కొవ్వుల సంపదను పొందవచ్చు. 

అపోహ: మాంసపు కోళ్ళు (బ్రాయిలర్‌ కోళ్ళు) వేగంగా పెరగడం కోసం కోళ్లకు హార్మోన్ల ఇంజెక్షన్లు ఇవ్వబడతాయి, ఇది మానవ వినియోగానికి మంచిది కాదు. 

వాస్తవము:  వేగంగా పెరిగి అధిక మాంస ఉత్పత్తి చేసే బ్రాయిలర్‌ కోళ్ళ రకాలను అభివృద్ధిచేయడం కోసం గత 2 నుండి 3 థాబ్దాలుగా జంతుజన్యుశాస్త్రం మరియు పోషణలో కొనసాగించిన చాలా పరిశోధనలు విజయవంతమైనవి. సమతుల్య పెంపకం మరియు స్థిరమైన జన్యు పురోగతితో పాటు మేలైన యాజమాన్య పద్దతుల ద్వారా ప్రస్తుతం మార్కెట్‌లో అందుబాటులో ఉన్న బ్రాయిలర్‌ కోళ్ల రకాలు కేవలం 38-40 రోజుల వ్యవధిలో 2.5 కిలోల వరకు పెరుగుతున్నాయి. అంతేకాని, వేగంగా పెరగడానికి ఎటువంటి స్టెరాయిడ్లు లేదా గ్రోత్‌ హార్మోన్లు అవసరం లేదు, పైగా స్టెరాయిడ్‌ హార్మోన్ల వాడకం వల్ల రాబడి కంటే ఉత్పత్తి ఖర్చు ఎక్కువ అని శాస్త్రీయ పరిశోధనల ద్వారా నిరూపించబడినది. కాబట్టి, మెరుగైన ఉత్పత్తి కోసం హార్మోన్లను ఉపయోగించడం ఆర్థికంగా కూడా కోళ్ళ రైతులకు సాధ్యం కాని పని.

అపోహ: కోడి గ్రుడ్లు మరియు మాంసం తినడం వల్ల కరోనా, బర్డ్‌ ఫ్లూ వంటి వ్యాధులు మనుషులకు వ్యాపిస్తాయి

వాస్తవము:  మనదేశంలో, ఏ పక్షి కూడా కరోనావైరస్‌ బారిన పడినట్లు కనుగొనబడలేదు, అలాగే కోడి మాంసము లేదా గ్రుడ్డు ద్వారా కరోనావైరస్‌ లేదా బర్డ్‌ ఫ్లూ వ్యాప్తి చెందుతుంది అని అనడానికి ఎటువంటి శాస్త్రీయ ఆధారాలు లేవు. మన భారతీయ ఆహారపు అలవాట్లలో భాగంగా అధిక ఉష్ణోగ్రతలో ఉడకబెట్టిన/బాగావండిన కోడి మాంసము తీసుకోవడం జరుగుతుంది. ఈ అధిక ఉష్ణోగ్రతలో చాలా వ్యాధికారక క్రిములు మనుగడ సాగించలేవు. అంతేకాక మన దేశపు వంటకాల్లో మెరుగైన యాంటీమైక్రోబయల్‌, యాంటీ-ఆక్సిడేటివ్‌ గుణాలు కలిగిన  అల్లం, వెల్లుల్లి, పసుపు మొదలైనవి వాడటం వలన క్రిమి రహిత ఆహారాన్ని (కోడి మరియు గ్రుడ్లు) తినడానికి వీలు పడుతుంది.

డా|| ఎన్‌. దీపక్‌, సహాయ ఆచార్యులు, కోళ్ళ శాస్త్ర విభాగము

డా|| వి. తేజస్విని, సహాయ ఆచార్యులు, పశు జన్యు శాస్త్ర విభాగము, శ్రీ వేంకటేశ్వర పశు వైద్య విశ్వ విద్యాలయము, తిరుపతి.

Read More

పశువులలో అంటువ్యాధులు – నివారణ చర్యలు

పశువులలో అంటువ్యాధులు ప్రబలడం వలన రైతులకు అనేక విధాలుగా నష్టములు కలుగుతుంటాయి. కాబట్టి వ్యాధి సోకిన తరువాత చికిత్స చేయించుటకు ఖర్చు పెట్టుటకు బదులు వ్యాధులు రాకుండా నివారణా చర్యలు చేపట్టడం ఎంతో లాభదాయకం. ఈ నివారణా చర్యలు 3 దశలలో చేపట్టాలి.

మొదటి దశలో వ్యాధికారక సూక్ష్మజీవులు పశువులకు సోకక ముందే జాగ్రత్తలు తీసుకోవాలి. వీటిని ”బయో సెక్యూరిటీ” పద్ధతులంటారు. వాటిలో ముఖ్యమైనవి:

పశువుల ఫారం చుట్టూ బలమైన కంచె నిర్మించాలి. దానివలన బయట పశువుల ద్వారా వ్యాపించే వ్యాధులను నివారించవచ్చు. ఫారం గేటు దగ్గర ‘ఫుట్‌బాత్‌’లను ఏర్పాటు చేసుకోవాలి. ఫుట్‌బాత్‌ అంటే 4 అంగుళాలు లోతు కలిగిన సిమెంట్‌ తొట్టె వంటిది. దీనిలో ప్రతిరోజు క్లోరిన్‌, ఫినాయిల్‌ వంటి క్రిమిసంహారక మందులను ఉంచాలి. బయట నుండి ఎవరు వచ్చినా ఈ ఫుట్‌బాత్‌లో కాళ్ళు ముంచి రావాలి. దీని వలన బయట నుండి వ్యాధికారక క్రిములు లోపలికి రావు. పెద్ద ఫారాలలో బయట నుండి వచ్చే వాహనాలకు ‘వెహికల్‌ బాత్‌’ కూడా ఉంటుంది.                                                                              

ఏవైనా కొత్త పశువులను కొన్నప్పుడు వాటిని వెంటనే పాత పశువులతో కలుపరాదు. కొత్త పశువులను ఫారం బయట విడిగా కనీసం 30 రోజుల పాటు ఉంచాలి. దానిని ‘క్వారంటైన్‌’ అని అంటారు. దీని వలన పశువులలో అంతర్లీనంగా ఉన్న వ్యాధులు బయట పడే అవకాశం ఉంటుంది. మొదట 3 వారాలలో ఏ వ్యాధి బయట పడకపోతే, 22వ రోజున అన్ని పశువులకు క్షయ, జోన్స్‌ వ్యాధి, బ్రూసెల్లోసిస్‌ వ్యాధుల కొరకు పరీక్షించాలి. 23వ రోజు అంతరపరాన్న జీవుల నిర్మూలనకు డివార్మింగ్‌, 24వ రోజు గొంతువాపు, జబ్బవాపు, గాలికుంటు కలిసిన ‘ట్రయోవాక్‌’ టీకాను ఇచ్చి 30 రోజులు పూర్తైన తరువాత అన్ని పశువులు ఆరోగ్యంగా ఉంటే పాత పశువులలో కలపవచ్చు.

పశువులలో వ్యాధినిరోధక శక్తి పెంచే పద్ధతులు చేపట్టాలి. వీటిలో ముఖ్యమైనవి టీకాలు వేయడం. ఆయా ప్రదేశాలలో ఏటా వచ్చే వ్యాధులకు నెల ముందుగానే టీకాలు వేయించాలి. పశువుల ఫారానికి కనీసం 1 కిలోమీటరు దూరం చుట్టూ వ్యాధినిరోధక ప్రదేశం ఏర్పాటు చేయడం మంచిది. పశువులకు శాస్త్రీయ పద్ధతిలో సమతుల్యమైన ఆహారం, మంచి గృహవసతి అందించినచో రోగనిరోధక శక్తి పెరుగుతుంది. మంచి రోగ నిరోధక శక్తి కలిగిన పశువులు సులభంగా వ్యాధులకు గురికావు.

ఇక వ్యాధి నివారణ చర్యలలో రెండవ దశ– వ్యాధికారక పశువులను గుర్తించి మంద నుండి వేరు చేయడం.

వ్యాధి సోకిన పశువులలో జ్వరం, ముక్కులు, కళ్ళ వెంట నీరు కారడం, నోటి నుండి విపరీతమైన చొంగ కారడం, పారడం, మేపు తినకపోవడం, నెమరు వేయలేకపోవడం. మిగిలిన పశువుల నుండి విడిపోయి వేరుగా నీరసంగా పడుకోవడం వంటి లక్షణాలు కనిపిస్తాయి. ఇటువంటి పశువులను మంద నుండి దూరంగా ఉంచి చికిత్స చేయించాలి. వ్యాధి పూర్తిగా తగ్గినదని నిర్ధారించుకున్న తరువాత మాత్రమే మిగిలిన పశువులతో కలపాలి.

కొన్నిసార్లు పశువులలో వ్యాధులు ఉన్నప్పటికీ ఎటువంటి బాహ్యలక్షణాలు కనబడవు. బయట చూడడానికి ఆరోగ్యవంతమైన పశువులలాగే ఉంటాయి. వీటిని కారియర్స్‌ అంటారు. సాధారణంగా బ్రూసెల్లోసిస్‌, క్షయ, జోన్స్‌ వ్యాధి, ఐబిఆర్‌ అను వ్యాధులు కొన్ని పశువులలో అంతర్లీనంగా ఉండి మిగిలిన పశువులకు క్రమంగా వ్యాపిస్తూ ఉంటాయి. ఇటువంటి పశువులు చాల ప్రమాదకరం. కావున ప్రతి సంవత్సరం ఒక్కసారైన మందలో ఉన్న అన్ని పశువులను పై వ్యాధుల కొరకు పరీక్షించవలెను. ఒకవేళ ఏదైనా పశువు ఈ పరీక్షలలో పాజిటివ్‌గా నిర్ధారణ అయితే అటువంటి పశువును వెంటనే మంద నుండి తీసివేయాలి.

వ్యాధి నివారణలో మూడవ దశ– చనిపోయిన పశువులను నాశనం చేసే పద్ధతులు:

కొన్నిసార్లు అంటువ్యాధుల వలన పశువులు చనిపోవచ్చు. ఒకవేళ ఏదైనా పశువు అంటువ్యాధులతో చనిపోతే, రైతులు సాధారణంగా ఊరి బయట, రోడ్ల పక్కన, కాలువలలో పడవేస్తుంటారు. దీనివలన వ్యాధికారక క్రిములు సులభంగా ఒక ప్రదేశం నుండి మరొక ప్రదేశానికి వ్యాపిస్తుంటాయి. కాబట్టి చనిపోయిన పశువులను వ్యాధికారక క్రిములతో సహా నాశనం చేయవచ్చు. సాధారణంగా పూడ్చి వేయడంతో కాని కాల్చడం వలన కాని వ్యాధికారక క్రిములను కళేబరంతో సహా నాశనం చేయవచ్చు.

పూడ్చి వేసే పద్ధతిలో పశువుల సైజును బట్టి కనీసం 6 అడుగుల లోతు గోతిని తీయాలి. పశువులతో పాటు ఆ ప్రదేశంలో పశువు తిన్న మేత, నీరు, 5 అంగుళాల వరకు మట్టి శుభ్రంగా తీసి గోతిలో వెయ్యాలి. వీటి మీద మట్టి, సున్నం, బ్లీచింగ్‌ పౌడర్‌ కలిపి పూడ్చాలి. పూడ్చునపుడు పై భాగాన ముళ్ళ కంచెలు వేస్తే కుక్కలు, నక్కలు కళేబరాన్ని తిరిగి తోడకుండా ఉంటాయి. ఫారంలో నేల సిమెంట్‌ కాంక్రీట్‌ అయితే క్రిమిసంహారక మందులతో శుభ్రం చేసి ఎండబెట్టాలి.

ఇక పశువును కాల్చే పద్ధతిలో పశువు శరీర సైజును బట్టి గోతిని తీయాలి. గోతి మీద ఇనుపరాడ్లు క్రాస్‌ (þ) ఆకారంలో  ఉంచాలి. దీని మీద కళేబరాన్ని ఉంచి క్రింద గోతిలో కట్టెలు పెట్టి మండించాలి. దీని వలన కళేబరం ఎటువంటి అవశేషాలు లేకుండా పూర్తిగా కాలిపోతుంది. నేడు పెద్ద పట్టణాలలో కళేబరాన్ని ఉపయోగించుకునే ప్లాంటులను నిర్మిస్తున్నారు. ఈ ప్లాంటులలో కళేబరం నుండి క్రొవ్వు, ఎముకలు మొదలైన వాటిని వేరు చేసి మిగిలిన వానిని పూర్తిగా కాల్చేస్తారు. పట్టణాల చుట్టుప్రక్కల రైతులు ఈ ప్లాంటులను వినియోగించుకోవచ్చు.

ఈ విధంగా వ్యాధి నివారణ చర్యలు మూడు దశలో చేపడితే అంటు వ్యాధులు ప్రబలకుండా, పశువులు చనిపోకుండా, పశువుల ఉత్పత్తి కోల్పోకుండా నివారించి పశువుల పెంపకం లాభసాటిగా చేయవచ్చు. 

డా. చంద్రావతి, ఎం.వి.ఎస్సీ, పిహెచ్‌.డి., సహాయ ఆచార్యులు, పాథాలజీ విభాగము, పశువైద్య కళాశాల, మామునూరు, వరంగల్‌

Read More

సమీకృత వ్యవసాయంలో పశుపోషణలో మెలవకులు

మన తెలంగాణ రాష్ట్రంలో పశువుల సంఖ్య ఎక్కువగా ఉన్నప్పటికీ పాల ఉత్పత్తి తక్కువగా ఉండటానికి రెండు ముఖ్య కారణాలు కలవు. 1. నాశి రకము 2. పశు గ్రాసాల కొరత. మేలు జాతి పశువులకు సమృద్ధిగా పశుగ్రాసాలను ఇచ్చినపుడు వాటి ఉత్పత్తి గణనీయంగా పెరుగుతుంది. రాష్ట్రంలో పచ్చిమేతల కొరత తీవ్రంగా ఉంది. మొత్తం సాగు భూమిలో 8% పశుగ్రాసాల సాగుకు వినియోగించాలి.

పశువులకు కేవలం ఎండుగడ్డి దాణా ఇవ్వటం వలన వాటికి కావలసిన పోషక పదార్థాలు దొరకవు. పచ్చి మేతలో ఉండే విటమిన్లు ముఖ్యంగా విటమిన్‌-ఎ పశువుల పునరుత్పత్తి సామర్థ్యాన్ని పెంచడానికి, సక్రమంగా ఎదకు రావడానికి పాల ఉత్పత్తిని పెంచడానికి తోడ్పడుతుంది. పచ్చిమేత తినని పశువులలో ఈ లోపం ప్రస్ఫుటంగా కనిపిస్తుంది. తద్వారా ఉత్పత్తి సామర్థ్యం తగ్గుతుంది.

పచ్చిమేతలో రెండు రకాలు: 1. కాయజాతి 2. ధాన్యపు జాతి పశుగ్రాసాలు. 

చిరుధాన్యాలు, వివిధ పచ్చగడ్డి రకాలను ధాన్యపు జాతి పశుగ్రాసాలు అంటారు. ధాన్యపు జాతి మేతను పశవులకు ఎక్కువగాను, కాయజాతి మేతను తక్కువగాను మేపాలి. ఈ కాయజాతి, ధాన్యపుజాతి పశువుల మేతను 1:2 నిష్పత్తిలో మేపిన యెడల అవి పశువులకు సమీకృత ఆహారంగా ఉపయోగపడును. ధాన్యపు రకపు  మేతలు పశువులకు శక్తిని, కాయజాతి మేతలు మాంసకృత్తులు అందిస్తాయి. సాధారణంగా రోజుకు ఆవు / గెదెకు 35-45 కిలోల పచ్చిమేత అవసరం.

మంచి పశుగ్రాసము లక్షణాలు:

రుచిగా ఉండాలి. ఎక్కువ మాంసకృత్తులు కలిగి ఉండాలి. తక్కువ కాలంలో కోతకు రావాలి. ఎక్కువ దిగుబడి ఇవ్వాలి. నీటి ఎద్దడిని తట్టుకోవాలి. పంటను ఏ థలో కోసినా రుచిగా ఉండాలి, ఎటువంటి విష పదార్థాలు ఉండకూడదు. తెగుళ్లు తట్టుకొనే శక్తిని కలిగి ఉండాలి.

  • దాణాను రెండు సమభాగాలుగా చేసి ఉదయం, సాయంత్రం పాలు పితికే ముందు వేయాలి.
  • మనం రోజుకు ఇవ్వవలసిన గడ్డిలో సగభాగం ప్రొద్దున నీళ్లు త్రాగించిన తర్వాత మిగతా సగభాగం సాయంత్రం పాలు పితికిన తరువాత అందించవలెను. 

సాధారణ పశువులకు మేత: సాధారణంగా ఆవు / గేదెకి 35-45 కిలోల పచ్చిమేత, 6-7 కిలోల ఎండుగడ్డి 3 కిలోల దాణా అవసరము అవుతుంది.

సంకరజాతి పశువులకు మేత: సంకరజాతి పశువులకు – రోజుకు 6 నుండి 7 లీటర్ల పాలిచ్చే ఆవుకు పాలిచ్చే రోజుల్లో 20-25 కిలోల పచ్చిగడ్డి, 5-6 కిలోల ఎండుగడ్డి, 3-3.5 కిలోల దాణా అవసరం పడుతుంది.

పాడి పశువులకు పుష్కలంగా పరిశుభ్రమైన నీరు అందుబాటులో ఉంచాలి. ప్రతి పాడి పశువుకు రోజు 35-45 లీటర్ల నీరు త్రాగటానికి అవసరం అగును. 

పశుగ్రాసంలో ఏకవార్షిక పశుగ్రాసాలు: జొన్న, మొక్కజొన్న, సజ్జ, అలసంద, బర్సీం, లూసర్న్‌

బహువార్షిక పశుగ్రాసాలు: హైబ్రిడ్‌ నేపియర్‌, పారగడ్డి, గినిగడ్డి, అంజన్‌ గడ్డి, స్టైలో హెమాటా, స్టైలో స్కాబ్రా వంటి పశుగ్రాసాలను పచ్చిమేతగా ఉపయోగించవచ్చు.

పశువుల దాణా మిశ్రమం: 100 కిలోల దాణా మిశ్రమాన్ని తయారు చేయడానికి కావలసిన దానా దినుసులు: జొన్నలు, మొక్కజొన్నలు – 30 కిలోలు, గోధుమ పొట్టు లేదా తవుడు – 32 కిలోలు, గానుగ పిండి 25 కిలోలు, బెల్లం మడ్డి – 10 కిలోలు, లవణ మిశ్రమం – 2 కిలోలు అవసరం అవుతువంది.

దాణా మిశ్రమాన్ని రోజుకు 6 నుండి 7 లీటర్ల పాలిచ్చే ఆవుకు 3-3.5 కిలోలు.

రోజుకి 6 నుండి 10 లీటర్ల పాలిచ్చే ఆవుకు 4-4.5 కిలోల దాణాను అందించినట్లయితే పాల దిగుబడి పెరుగుతుంది.

డా. కె. చిరంజీవి, డా. మహమ్మద్‌ అలిబాబా, డా. ఎం. గోవర్థన్‌, అన్‌ ఫామ్‌ రీసెర్చ్‌ సెంటర్‌, రంగారెడ్డి, అఖిల భారత సమగ్ర వ్యవసాయ పద్ధతుల పరిశోధనా విభాగం, రాజేంద్రనగర్‌.

Read More

హరి పౌల్ట్రీ 

విజయ గాథ

ప్రపంచంలోని గ్రుడ్ల ఉత్పత్తిలో భారతదేశం మూడవ స్థానంలో ఉంది. ఈ అభివృద్ధిలో మన రాష్ట్ర పాత్ర గణనీయం. కోళ్ళ సంఖ్యలోను, గ్రుడ్ల ఉత్పత్తిలోను మన రాష్టం దేశంలోనే అగ్ర స్థానాన ఉంది. భారతదేశంలో లభించే కోడిగ్రుడ్లలో 35 శాతం ఉత్పత్తి మన రాష్ట్రంనుంచే జరుగుతోంది. దేశవాళీ కోడిగ్రుడ్ల ఉత్పత్తిలో చాలా వెనుకబడి ఉంది. అందుచేత గ్రుడ్ల దిగుబడి పెంచేందుకు, విదేశీ జాతులు, వాటినుండి వచ్చిన సంకర జాతులు మన దేశంలోకి దిగుమతి చేసుకోబడ్డాయి. వీటిలో వైట్‌ లెగ్‌ హార్న్‌ మరియు బాబ్‌ కాక్‌ జాతులు  ముఖ్యమైనవి. సంకరజాతి కోళ్ళు మంచి యాజమాన్యంతో ఏడాదికి 290-320 గుడ్లు పెడతాయి. స్వచ్ఛమైన జాతులకన్నా హైబ్రిడ్‌ కోళ్ళు దాదాపు ప్రతి కోడి పెట్ట 40-60 గుడ్లు ఎక్కువ పెడుతుంది. ఈనాటి గణనీయమైన గ్రుడ్ల ఉత్పత్తి పెరుగుదలకు ఇదే ప్రధాన కారణం.

ఇదే తరహాలో 32 ఏళ్ల నుండి హరిప్రసాద్‌ మొదటిసారిగా డీప్‌ లిట్టర్‌ పద్దతిన రాజంపేటలో 1500 కోళ్ళతో బాబ్‌ కాక్‌ జాతిని ఎంచుకుని ఫారమును ప్రారంభించారు. ప్రస్తుతం 15000 కోళ్ళ కేజ్‌ వ్యవస్థకు తన కోళ్ళఫార్మ్‌ను మార్చుకున్నారు. డీప్‌ లిట్టర్‌ పద్దతి నుండి కేజ్‌ వ్యవస్థ తన ఫార్మ్‌ని అభివృద్ధి చేసారు. ఎందుకంటే డీప్‌ లిట్టర్‌ పద్దతి కన్నా కేజ్‌ వ్యవస్థ మెరుగైనది కాబట్టి. అంతేగాక దాణా మరియు వ్యాధుల విషయములో కూడా పాత పద్ధతి కన్నా కేజ్‌లో చాలా తక్కువ. 30 ఏళ్ల తన ప్రయాణములో అతని కోళ్ళ యాజమాన్యము గాని, టీకాల విషయములోగాని ఇలా ఎన్నో విషయాలను పంచుకున్నారు. ఇప్పటికి కూడా మార్కెట్లో ఒడిదుడుకులను అధిగమించి కోళ్ళ ఫార్మ్‌ను హరి ప్రసాద్‌ విజవంతముగా చేస్తున్నారు. 

బాబ్‌ కాక్‌ జాతి పిల్లలను జీరో రోజు నుండి చిత్తూర్‌ బాలాజీ హేచరీస్‌ నుండి కొనుగోలు చేస్తున్నారు. 72 వారాల వరకు పెంచుతున్నారు. తరువాత ఉత్పత్తిలో క్షీణత వలన కోళ్లను మార్కెట్‌ చేస్తున్నారు. బ్రాయిలర్‌ కోళ్ళు రావడం వలన లేయర్‌ కోళ్ళ మాంసంకి గిరాకీ తగ్గిందనే చెప్పుకోవచ్చు. ఎందుకంటే ఈ గ్రుడ్లు పెట్టే కోళ్ళు ఒక్కసారిగా షాప్స్‌కి సరఫరా చేసినపుడు కోళ్ళు గ్రుడ్లు పెట్టడం మరియు బయటికి తీయడం వలన బరువు తగ్గడం లాంటివి ఉండడము వలన 72 వారాల తరువాత తక్కువ ధరలోనే అమ్ముడు పోతాయి. కాని గ్రుడ్ల ఉత్పత్తిలో చాలా వరకు ప్రాధాన్యత ఉన్నది అని చెప్పారు. మొదట్లో కోడి బరువు 1.9 కిలోలు ఉండి 280 గ్రుడ్లతో ఉండే బాబ్‌ కాక్‌ జాతిని ప్రస్తుతం 335 గ్రుడ్లతో 1.5 కిలోల బరువు వరకు పెరిగే విధముగా కోళ్లను అభివృద్ధి చేసారు అని తెలియచేయడం జరిగినది. 

షెడ్‌ నిర్మాణం గురించి

షెడ్డు నిర్మాణానికి ఎంచిన స్థలం, మంచి నీటివసతి, విద్యుచ్చక్తి సరఫరా, మార్కెట్టుకు చేరువలో ఉండటం మున్నగు సదుపాయాలు కలిగి ఉండాలి అన్నారు. అందుకే రాజంపేటకు దగ్గరలోనే ప్రారంభించారు. షెడ్డు ఎత్తులో ఉండే విధముగా చేస్తే గాలి చలనం బాగా ఉంటుంది మరియు మరుగు నీరు నిల్వకు అవకాశం లేనటువంటి ప్రదేశాలను ఎన్నుకోవాలి అన్నారు. ఖర్చు తగ్గించే ప్రయత్నంలో షెడ్‌ను ఎలుకలకు, అగ్నిప్రమాదాలకు అనువుగా నిర్మించకూడదు.

ఇందుకుగాను కాంక్రీటు నేల, పక్కలకు అల్లిన ఇనుపతీగ, పై కప్పుకు రేకులు వాడటం మంచిది. సాధ్యమైనంత వరకు కోడి పిల్లలను, పెరిగే కోళ్ళను, గుడ్లు పెట్టే కోళ్ళను వేర్వేరు షెడ్లలో పెంచడం మంచిది. షెడ్డు వెడల్పు 25 నుండి 88 అడుగులకు మించకుండా ఉండాలి. కోళ్ళ సంఖ్యను బట్టి పొడవు ఎంతైనా ఉండవచ్చు. షెడ్డు పక్కగోడలు 1 అడుగు ఎత్తు ఉండి, ఆ పైన 6-7 అడుగుల ఎత్తు వరకు అల్లిన ఇనుపతీగను (వైర్‌ మెష్‌) అమర్చాలి. చూరు కనీసం 3-4అడుగులుండేటట్లు చూడాలి. పైకప్పును ఆస్బెస్టాస్‌ రేకులతో వేయడం మంచిది. షెడ్డులో ఎండపడకుండా ఉండడానికి షెడ్‌ను తూర్పు, పడమర దిశలో నిర్మించుకోవాలి. 

కోడి పిల్లలు తెచ్చుకున్న తరువాత చేయవలిసిన పనులు

పుట్టినప్పటి నుండి 8 వారాల వయస్సు వచ్చే వరకు గల థను ”పిల్లథ లేదా స్టార్టరు థ అంటారు. ఈ థలో కోడి పిల్లలు సున్నితంగా ఉండి తక్కువ రోగ నిరోధక శక్తి కలిగి ఉంటాయి. కాబట్టి వాటి పోషణలో ప్రత్యేక శ్రద్ధ వహించాలి. వీలైనంతవరకు ఒక రోజు వయస్సు పిల్లలతో పరిశ్రమ ప్రారంభించటం మంచిది. కోడి పిల్లల రాకకు పది రోజుల ముందుగా షెడ్డులోనిబూజు, దుమ్ము దులిపి, గోడలకు సున్నం వేయించాలి. బ్రూడరు, మేత తొట్లు, నీటి తొట్లు కడిగి క్రిమి సంహారక మందుతో శుభ్రపరచాలి. వరి పొట్టు లేక వేరుశనగ పొట్టు 2-3 అంగుళాల మందంలో నేలపై పరచాలి (లిట్టరు). మొక్కజొన్న నూకను కాగితంపై పలుచగా చల్లాలి. బ్రూడరు చుట్టూ 2-3 అడుగుల దూరంలో 18 అం. ఎత్తుగా అట్టగాని, రేకులుగాని వృత్తాకారంలో దడిగా అమర్చాలి.

బ్రూడింగ్‌ చాలా ముఖ్యం 

ప్రతిరోజు 2 లేదా మూడుసార్లు కోడిపిల్లల ఆరోగ్య అవసరాలను గమనించాలి. చిన్నపిల్లలను పెంచే షెడ్డుకు, పెద్ద కోళ్ళ షెడ్డుకు మద్య కనీసం 100 గజాల దూరం ఉండాలి. పెద్దకోళ్ళ షెడ్డులో పనిచేసే వ్యక్తి చిన్న పిల్లల షెడ్‌లో ప్రవేశించరాదు. ఎల్లప్పుడు లిట్టరు తడికాకుండా పొడిగా ఉండునట్లు జాగ్రత్తపడాలి. నాటు జాతికోళ్ళను షెడ్డు ఆవరణలోనికి రానీయకూడదు. షెడ్డు ద్వారంలో క్రిమి సంహారక మందు ఉంచిన తొట్టి ఉంచి షెడ్‌లోకి ప్రవేశించే ముందు పాదాలను ఆ ద్రావణంలో తడపాలి. ఈదరగాలి సోకకుండా షెడ్డుకు ఇరువైపుల గోనె పట్టాలను లేదా ప్లాస్టిక్‌ పరదాలను అవసరమున్నంత మేరకు వేలాడదీయాలి.

కోళ్ల పోషణ

కోళ్ళకు కావలసిన పోషణ పదార్థాలన్నింటిని తగుపాళ్ళ మిశ్రమం తయారు చేసుకోవాలి. రైతులు తమ ప్రాంతంలో తక్కువ ధరకు దొరికే దినుసులు ఉపయోగించి మిశ్రమం తయారు చేసుకోవచ్చు. దీనివల్ల 72 వారాల్లో 300-320 గ్రుడ్లు వరకు దిగుబడినిచ్చే అవకాశం ఉన్నది.

16-18వ వారం నుంచి గ్రుడ్ల ఉత్పత్తి ప్రారంభమై 25-26వ వారం వరకు 90శాతం లేదా అంతకు మించి గ్రుడ్లు దిగుబడి ఉండే అవకాశం ఉంది. పోషణలో భాగముగా మొక్క జొన్న, జొన్న, రాగులు, పగిలిన బియ్యం, చేపల మీల్‌, వేరుశనగ కేక్‌ ఇలా పదార్థాలను ఎంచుకుని స్వయముగా ఒక దాణా తయారీ మిషన్‌ సహాయంతో దాణా తయారు చేసుకోవడంతో పాటు ప్రోబయోటిక్‌ పౌడర్లు కూడా తక్కువ ఖర్చుతో తయారు చేసుకుంటున్నారు.  

ఈ థలో ఏ విధమయిన ప్రయాస కలుగకుండా చూసుకోవడం, అతిముఖ్యం. టీకాలు, ముక్కులు రెండవసారి కత్తిరించటం మున్నగు కార్యక్రమాలు కోళ్ళు గ్రుడ్లు పెట్టే థకు చేరకముందే పూర్తి చేయాలి.ఈ థలో కోళ్ళకు రోజుకు 14 నుంచి 16 గం. వెలుతురు అవసరం. అనగా పగటి వెలుతురుతోబాటు అదనంగా 4-5 గంటలు వెలుతురు రాత్రుల్లో ఇవ్వాల్సి ఉంటుంది (వారానికి 1 గంట చొప్పున). కాబట్టి 19-20వ వారం నుంచి క్రమంగా వెలుతురు సమయాన్ని 24 వారాలకు 16 గంటలు వచ్చేవరకు పెంచాలి. షెడ్‌లోని వెలుతురు, కోళ్ళ గ్రుడ్ల ఉత్పత్తికి దోహదం చేస్తుంది కాబట్టి, ఈ విషయాన్ని విస్మరించకూడదు అని చెప్పారు. 

మార్కెటింగ్‌: 

మొదట్లో మద్రాసుకు గ్రుడ్లు, కోళ్ళు అమ్మకం చేసేవారు. తరువాత లోకల్‌గానే మార్కెట్‌ చేస్తున్నారు. గ్రుడ్డు ధర గరిష్టంగా 5.40/-గా హోల్‌సేల్‌ అమ్మకం చేసున్నారు.

72 వారాల తరువాత కోళ్లను డిమాండ్‌ను బట్టి లోకల్‌గా రాజంపేట టౌన్‌లో మరియు నెల్లూరుకు తరలిస్తున్నారు. మాంసం కోసం కోళ్లు పెంచే వారితో పోలిస్తే లేయర్ల మాంసం పరముగా డిమాండ్‌ తక్కువ అని తెలియచేసారు.  

ముఖ్యంగా టీకాల విషయములో తప్పనిసరిగా జాగ్రత్త తీసుకోవాలి అని తెలియచేసారు. కంపెనీ వారు ఇచ్చే పట్టికను వారు అనుసరించడం చేస్తున్నారు.

కొత్తగా కోళ్ళ పరిశ్రమను ప్రారంభించాలనుకునే వారికి నేషనల్‌ లైవ్‌ స్టాక్‌ మిషన్‌ పథకము ద్వారా 50% సబ్సిడీతో ప్రభుత్వం చేయూతను ఇస్తున్నది. మొత్తము పద్ధతి అంత ఆన్‌లైన్‌లోనే అప్లై చేయవలిసి ఉంటుంది. ఆసక్తిగల వారు దగ్గరలో ఉన్న పశువైధ్యాదికారిని సంప్రదించగలరు. లేదా NLM వెబ్‌ సైట్‌ https://nlm.udyamimitra.in సందర్శించగలరు. 

డా. జి. రాంబాబు, పశువైద్యాధికారి, పశువ్యాధి నిర్ధారణ ప్రయోగశాల, కడప. ఫోన్‌: 9618499184. డాక్టర్‌ ఆర్‌. రజిత, డాక్టర్‌ యు. రేణుక, డాక్టర్‌ యం. వీణ, వెటర్నరీ హౌస్‌ సర్జన్స్‌, తిరుపతి.

Read More

పశువుల సంతానోత్పత్తిలో పిండమార్పిడి ప్రక్రియ, ప్రయోజనాలు

భారతదేశంలో విస్తారంగా ఉన్న పశుసంపద ఒక ముఖ్యమైన జీవనోపాధి, ఇతర ఆదాయాలకు అనుబంధంగా, ఉపాధి అవకాశాలను అందిస్తుంది. పాడిపశువులు గ్రామీణ ప్రజల సామాజిక-ఆర్థిక పరిస్థితులను మెరుగుపరచడంలో కీలక పాత్ర పోషిస్తున్నాయి. గడిచిన 30-40 సంవత్సరాలతో పోల్చుకుంటే ఇప్పుడు మన దేశవాళీ ఆవుల సంఖ్యలో తగ్గుదల కనిపిస్తోంది, దీనికి ముఖ్య కారణం వీటి యొక్క తక్కువ పాల ఉత్పాదక శక్తి. పాలలోని మాంసకృత్తుల పైన జరిపిన పరిశోధనల ఆధారంగా పాలను ఏ1 మరియు ఏ2 పాలుగా విభజించడం జరిగినది. వీటిలో ఏ2 పాలు ఏ1 పాలకంటే మెరుగైనవని తేలింది. మనదేశీయ ఆవుల పాలు ఏ2 రకం కిందకు వస్తాయి అదే విదేశీ ఆవుల పాలు ఏ1 క్రింద పరిగణించబడతాయి. ఏ2 పాలను నగరంలో ఎక్కువ ధరకు అమ్మి రైతులు లాభాన్ని పొదుతున్నారు. అంతేకాక దేవవాళీ పశువులలో వేడిని తట్టుకునే శక్తి మరియు తీవ్రమైన వాతావరణ పరిస్థితులను తట్టుకోగల సామర్థ్యానికి ప్రసిద్ధి చెందాయి. వ్యాధినిరోధక శక్తి మరియు ప్రతికూల వాతావరణ పరిస్థితులు తట్టుకునే శక్తి వలన, వీటిని వేరే దేశాలకు ఎగుమతి చేయడం జరుగుతోంది. పాలు, ఆవు పేడ (సేంద్రియ ఎరువు), ఆవు మూత్రం (ఔషధ విలువలు), పెరుగు మరియు నెయ్యి మొదలగు వాటి సరఫరా ద్వారా దేశీయ పశువులు జాతీయ ఆర్థిక వ్యవస్థలో కీలక పాత్ర పోషిస్తున్నాయి. వేగంగా అభివృద్ధి చెందుతున్న ప్రపంచ జనాభా యొక్క అవసరాలకు అనుగుణంగా జంతు ఉత్పత్తులకు గిరాకీ అనేక రెట్లు పెరిగింది. దీని మూలంగా, పశువుల ఉత్పాదక శక్తి నాటకీయంగా రూపాంతరం చెంది తద్వారా వాటి యొక్క సామర్థ్యం మరియు ఉత్పాదకత మెరుగుపడబడుతోంది.

గత కొన్ని సంవత్సరాలుగా జరుగుతోన్న వివిధ పరిశోధనల మూలంగా సాంకేతికతను అందిపుచ్చుకొని మనం ముందుకు వెళ్తున్నాము. వీటి ద్వారా పశువుల ఉత్పాదకతలో గణనీయమైన అభివృద్ధి సాధించబడుతోంది. పిండ బదిలీ అనేది మేలు జాతి ఆవు నుండి పిండాన్ని సేకరించి, గర్భధారణ కాలాన్ని పూర్తి చేయడానికి మరొక ఆవులోకి బదిలీ చేసే ప్రక్రియ. ఈ పద్ధతిని జన్యుపరంగా విలువైన ఆడ పశువుల ఉత్పత్తి అభివృద్ధికి, వ్యాధులను అరికట్టుటకు, ప్రణాళికాబద్ధమైన సంయోగం, వ్యవసాయ ఆదాయాన్ని పెంచడానికి మొదలగు వాటికి చాలా విరివిగా వినియోగిస్తున్నారు. అల్ప పునరుత్పత్తి రేట్లు మరియు ఈతకు ఈతకు మధ్య ఎక్కువ కాలం ఉన్నటువంటి పశువులలో ఈ పిండమార్పిడి ప్రక్రియ పశువులకు చాలా ఉపయోగపడుతుంది.

చాలా ప్రయోజనాలు ఉన్నప్పటికీ ఈ ప్రక్రియ అంత విస్తృతంగా వాడుకలో లేదు. అభివృద్ధి చెందుతున్న దేశాలలో ఈ ప్రక్రియ కొరకు ఉండవలసిన సాంకేతిక నైపుణ్యాలు లేకపోవుట మరియు అధిక వ్యయ కారణాల చేత ఈ ప్రక్రియ అంతగా ప్రాచుర్యం పొందలేదు. అభివృద్ధి చెందుతున్న దేశాలలో ఈ సాంకేతిక వాణిజ్యపరంగా అందుబాటులో లేనప్పటికీ, పిండమార్పిడి సాంకేతికత చిన్న జాతుల సంరక్షణ మరియు అభివృద్ధి అవకాశాలను అందిస్తుంది.

సాధారణంగా ఒక ఆవు తన జీవిత కాలంలో సహజ పద్ధతిలోనైనా లేదా కృత్రిమ గర్భోత్పత్తి విధానాన్ని ఉపయోగించినా 8 నుంచి 10 దూడలకు జన్మనిస్తుంది. కానీ పిండ మార్పిడి ప్రక్రియ ద్వారా ఒక మేలుజాతి ఆవు నుంచి 50-100 పిండాలను అభివృద్ధి చేసి, 30-40 దూడలను పొందవచ్చు. ఈ ప్రక్రియ ద్వారా తక్కువ సమయంలోనే మంచి జాతి పశువులను అధిక సంఖ్యలో ఉత్పత్తి చేయవచ్చు. ఈ విధానాన్ని ఒంగోలు, గిర్‌, పుంగనూరు మరియు సాహివాల్‌ వంటి దేశీయ పశుజాతులని అభివృద్ధి పరిచేందుకు మన రాష్ట్రంలో అనుసరిపస్తున్నారు,

పిండోత్పత్తి మరియు పిండ మార్పిడి

ఒక మేలు జాతి ఎద్దు వీర్యాన్ని ఒక మేలు జాతి ఆవు గర్భంలో ప్రవేశపెట్టి పిండాలను సేకరించి మరొక ఆవు గర్భంలోకి ప్రవేశపెడతారు. మేలు జాతి ఆవులను ముఖ్యంగా వాటి యొక్క పాల ఉత్పత్తిని బట్టి ఎంపిక చేస్తారు. ఆవుల నుండి దూడలకు సంక్రమించే అవలక్షణాలు కలిగివుండనివి, ఎటువంటి రోగాలు లేనివి, నిర్ణీత సమయానికి ఎదకు వచ్చేవి మరియు జన్యు పరంగా లోపాలు లేని పశువులను ఎంపిక చేస్తారు.

పై ప్రక్రియలో లింగ నిర్ధారిత వీర్యాన్ని కూడా ఉపయోగించవచ్చు. అభివృద్ధి చెందిన పిండాన్ని తక్కువ పాలు ఇచ్చే ఆవుల గర్భంలో ప్రవేశపెడతారు. ఈ రకంగా తక్కువ పాలు ఇచ్చే ఆవుల గర్భంలో ఎక్కువ పాలు ఇచ్చే మేలు రకం దూడను పొందవచ్చు. దీని ద్వారా పుట్టే దూడలకు పూర్తిగా ఏ ఆవు నుంచి అండాలను సేకరించామో ఆ ఆవు యొక్క లక్షణాలు వస్తాయి. మామూలుగా ఒక సంవత్సరంలో లింగ నిర్ధారిత వీర్యం వాడినా లేదా ఎద్దుతో దాటించినా ఒక దూడ మాత్రమే జన్మిస్తుంది. కానీ ఈ ప్రక్రియలో 100 పిండాలను తయారు చేయగలిగి, వాటిని తక్కువ పాల ఉత్పత్తి కలిగిన ఆవుల గర్భంలో ప్రవేశపెడితే 40 దూడల వరకు పొందవచ్చు. పై పద్ధతిలో వచ్చిన పిండాలను తగిన ఆవులు అందుబాటులో ఉన్నట్లయితే ఎప్పటికప్పుడు బదిలీ చేయవచ్చు. ఒకవేళ ఆవులు అందుబాటులో లేకపోతే వాటిని ద్రవ నత్రజనిలో నిలువ చేసి మరల ఎప్పుడయినా బదిలీ చేయవచ్చు.

పిండ మార్పిడి వలన ఉపయోగాలు

ఈ పద్ధతి ద్వారా తక్కువ సమయంలో జన్యుపరంగా మేలు జాతి దూడలను పొందవచ్చు. మేలు జాతి ఆవులను అభివృద్ధి చేసి తద్వారా పాల ఉత్పత్తిని పెంచవచ్చు. పాల ఉత్పత్తిని బట్టి మేలు జాతి ఆవులను ఎంపిక చేసి వాటిలో పిండ మార్పిడి ప్రక్రియ ద్వారా తక్కువ సమయంలో ఎక్కువ దూడలను పొందవచ్చు. వాటి నుండి వచ్చిన దూడలు ఎక్కువ పాలను ఇచ్చే గుణాలను కలిగి ఉంటాయి.

కృత్రిమ గర్భధారణ చేసినప్పుడు 50 శాతం ఆడ దూడలు లేదా 50 శాతం మగ దూడలు జన్మించే అవకాశం ఉంటుంది. మగ దూడలను పెంచడం వలన రైతులకు వ్యయప్రయాస మరియు ఆర్థికంగా నష్టపోతారు. పిండమార్పిడి ప్రక్రియకు లింగ నిర్ధారిత వీర్యాన్ని జోడిస్తే 90 శాతం ఆడ దూడలను పొందవచ్చు, మరియు వాటి సంతతిని గణనీయంగా పెంచడం వలన రైతుకు లాభదాయకంగా ఉంటుంది.

కొన్నిరకాల అవలక్షణములు అనగా అండాశయ తిత్తులు, మెయ్య మొదలగునవి తల్లి నుండి దూడలకు జన్యుపరంగా సంక్రమించే అవకాశాలు ఎక్కువగా ఉంటాయి. ఈ పిండ మార్పిడి పద్ధతిలో మేలు రకమైన పశువులను ఎంపిక చేయుట వలన ఇలాంటి అసాధారణతలను అధిగమించవచ్చు.

దేశీయ గోజాతులు ఎన్నో ఉపయోగకరమైన లక్షణాలను కలిగిఉన్నప్పటికీ, విదేశీ ఆవులతో పోల్చితే తక్కువ పాల ఉత్పత్తి ఇవ్వడం వలన వీటి సంతతి అభివృద్ధి సరియైన రీతిలో జరగనందున, వాటిని కోల్పోయే స్థితిలో ఉన్నాము. పుంగనూరు, సాహివాల్‌ మరియు రెడ్‌ సింధీ మొదలగు జాతి ఆవుల సంఖ్య రోజురోజుకీ తగ్గిపోతున్నది. కనుమరుగవుతున్న ఈ జాతులను మనం ఈ పిండ మార్పిడి ప్రక్రియ ద్వారా వాటి యొక్క సంఖ్యను వేగంగా పెంచగలము. ఒక ఆవు కొనుగోలుకు చేసే ఖర్చు కన్నా ఈ పద్ధతిలో దూడ పుట్టడానికి అయ్యే ఖర్చు తక్కువగా ఉంటుంది. పైగా ఈ పద్ధతిలో పుట్టిన దూడలు మేలు జాతి పశువుల నుంచి వచ్చినవి కాబట్టి పుట్టుకతో వచ్చు అసాధారనతలు ఉండవు మరియు ఇవి కావలసిన లక్షణాలను కలిగి ఉంటాయి. వ్యాధినిరోధక శక్తి మరియు పాల దిగుబడి ఎక్కువగా ఉన్న పశువులను పెంచడం వలన రైతులు ఆర్థికంగా లాభపడతారు.   దీ

డా. కె. గ్రీష్మారెడ్డి (8309205772), పిహెచ్‌డి. విద్యార్థిని, మందా శ్రీనివాస్‌, ప్రొఫెసర్‌, పశుగర్భకోశ శాస్త్ర, ప్రసూతి విభాగము, ఎన్‌.టి.ఆర్‌ విశ్వవిద్యాలయం, గన్నవరం, శ్రీవేంకటేశ్వర పశువైద్య విశ్వవిద్యాలయం, తిరుపతి.

Read More

గోవుల్లో పళ్ళ నొప్పి, విరగటం, అరగటం, మేత ఊయటం సమస్యలు – కొన్ని పరిష్కార మార్గాలు

గోవుల్లో వివిధ రకాల సమస్యలు ఎదురవుతున్నాయి. అందులో ముఖ్యంగా పళ్ళ నొప్పి, విరగటం, అరగటం, మేత ఊయటం వంటి సమస్యలకు పరిష్కార మార్గాలు….

సమస్య:

  • పళ్ళు కదలటం, నొప్పి, బాధ
  • నోట్లో ఆహారం నిల్వ వుండిపోవటం
  • మేత మేయలేకపోవటం
  • నోటి వెంట చొంగ కారటం
  • నెమరు వేయలేకపోవటం
  • నోటి వెంట దుర్వాసన రావటం
  • మేత ఉండలుగా ఊసివేయటం
  • దవడ, చిగుళ్ళ వాపు

కారణాలు:

  • వృద్ధాప్యము
  • పళ్ళు సమానంగా లేక, హెచ్చుతగ్గులుగా పెరగటం
  • పళ్ళకు దెబ్బ తగలటం
  • ఖనిజ లవణ లోపం
  • దంతముల ప్రక్కన మరొక దంతం పుట్టటం
  • దంతాలు కదులుట
  • పళ్ళ మధ్య ఆహారం కుళ్ళుట
  • పళ్ళపై ఎనామిల్‌ పొర చెడిపోవటం

పరిష్కారాలు: పళ్ళ వెంట రక్తం కారుతుంటే, ఐస్‌ గడ్డ పెట్టి, రక్తం కారటం ఆపాలి.

ఆయుర్వేదం: క్రింది వాటిలో ఏదైనా ఒక విధానం.

గృహ వైద్యం: 

1. యూకలిప్టస్‌ ఆరుల్‌తో తడిపిన దూది పన్ను పై పెట్టాలి.

2.  గట్టి తెలగ పిండి తినిపించాలి.

పెరటి వైద్యం:

1.  మూర్కొండాకు పసరు గానీ చిత్రమూలం వేరు పసరు గానీ నొప్పి గల పళ్ళ చిగురుకు పట్టించాలి.

2. ఉత్తరేణి మొక్కను  కాల్చిన మసి 15 గ్రా||, శొంఠి 15 గ్రా||, పటిక 15 గ్రా||, ఉప్పు 15 గ్రా||, నూరి చిగుళ్ళపై రాయాలి.

ఓషధులు: మర్రి ఊడలు 100 గ్రా||, రావి చెక్క 100 గ్రా||, తొక్కి రసం తీసి, 500 గ్రా|| గట్టి తెలగ పిండి చెక్కతో కలిపి తినిపించాలి.

మూలికావైద్యం:

1. వస, కర్పూరం, ఉప్పు, శొంఠి సమపాళ్ళలో నూరి, నొప్పి గల పన్నుపై పెట్టాలి.

2. మాదీ ఫలం 15 గ్రా||, పిప్పళ్ళు 30 గ్రా||, ధనియాలు 30 గ్రా||, సైంధవ లవణం 30 గ్రా|| కలిపి నూరి, పొడిని 30 గ్రా|| బెల్లంలో కలిపి తినిపించాలి.

హోమియో: ఈ క్రింది వాటిలో ఏదైనా ఒకటి. 

1.  గాయాలు ఉండి, రక్తము కారుతుంటే, ఆర్నికా 200 రోజుకు 10 మాత్రలు రక్తం ఆగే దాకా తినిపించాలి.  

2. బొరాక్స్‌ 30 లేదా మెర్క్‌ సాల్‌ 30 ఒకదాని తర్వాత మరొకటిగా, ఉదయం 10 మాత్రలు, సాయంత్రం 10 మాత్రలు  తినిపించాలి.

3. క్రియోసోటమ్‌ 30 లేదా చెమోమిల్ల రోజుకు 5 మాత్రలు తినిపించాలి.

4. కాల్కేరియా కార్బ్‌ 1M మందు 5 చుక్కలు ఒకే పర్యాయం, కొద్దిపాటి దాణాలో పెట్టి తినిపించాలి.

అల్లోపతి:

1. పటిక నీళ్ళతో నోరు కడిగి, 10%  బోరోగ్లిసరిన్‌ను రోజుకు రెండు సార్లు నోటిలో పూయాలి.

2. నొప్పి ఉంటే ఆక్సికామ్‌ వెట్‌ (OXYCAM VET) వంటి ఇంజక్షన్లు చేరుంచాలి.

3. బీకామ్‌ఎల్‌ (BEELCOM-L) వంటి ఇంజక్షన్లు చేరుంచాలి.

4. డైరోలిన్‌-ఎల్‌ బోలస్‌ (DIROLIN – L BLUS) వంటి మందును తినిపించాలి.

5. మినరల్‌ మిక్చర్‌ తినిపించాలి.

6. పశువైద్యనిపుణులచే, పెరుగుదలలో హెచ్చుతగ్గులున్న దంతాల పైభాగాన్ని, ఆకురారు వంటి ఒక సాధనం టూత్‌రాస్ప్‌తో అరగదీరుంచాలి. 

7. కదిలిన పళ్ళను అవసరం మేరకు పశువైద్య నిపుణుని సలహా మేరకు పీకించాలి.

గమనిక: మీ దగ్గరలోని పశువైద్యుని సంప్రదించిన తరువాతనే పై అల్లోపతి వైద్య విధానాలను అనుసరించగలరని మనవి. డాక్టర్‌ ములగలేటి శివరామ్‌, ఔ.ఙ.ఐబీ., కూరాడ గ్రామం, 

డాక్టర్ ములగలేటి శివరామ్, B.V.Sc.,కూరడ గ్రామం,

గుడ్లవల్లేరు మండలం, కృష్ణా జిల్లా, ఆంధ్రప్రదేశ్‌.

Read More

కౌజు పిట్టల పెంపకం

రైతులు వ్యవసాయంతో పాటు కోళ్ల పెంపకం, చేపల పెంపకంతోపాటు కౌజు పిట్టల పెంపకం కూడా చేస్తున్నారు. ఇవి చూడటానికి పిచ్చుకల మాదిరిగా ఉంటూ కాస్త పెద్దగా ఉంటాయి. ఇవి రుచిగా ఉంటాయి. అలాగే ఎన్నో పోషక విలువలను కలిగి ఉంటాయి. అందుకే వీటిని తినడానికి మాంసపు ప్రియులు ఇష్టపడతారు. దాంతో మార్కెట్‌లో వీటికి డిమాండ్‌ కూడా ఎక్కువగానే ఉంటుంది. రైతులు వీటిని పెంచడానికి ఆసక్తి చూపిస్తున్నారు.

షెడ్డులో పెంచుకోవడానికి జపనీస్‌ క్వయిల్‌ అనువైన రకం. ఈ జపనీస్‌ క్వయిల్‌ను మాంసం, గ్రుడ్లు ఉత్పాదన కోసం పెంచుకోవచ్చు. మిగతా కోళ్ల రకాలతో పోలిస్తే కౌజు పిట్టలకు వ్యాధి నిరోధకత చాలా ఎక్కువ. ఎటువంటి టీకాలు అవసరం లేదు. ఇకపోతే ఈ పిట్టలను ఐదు వారాలకే మాంసం కోసం అమ్ముకోవచ్చు. లేదంటే ఆరోవారం నుంచి గ్రుడ్లు పెడతాయి.

ఐదు వారాల వయస్సులో ఇవి 100-200 గ్రా. వరకు బరువు తూగుతాయి. వీటి మాంసంలో మాంసకృత్తులు మిగతా కోళ్ల మాంసం కంటే అధిక మోతాదులో లభిస్తాయి. దేశంలోని మొత్తం కోళ్ల సంఖ్యలో 1.8 శాతం కౌజు పిట్టలున్నాయి. మారిన ఆహారపు అలవాట్లు, పెరిగిన తలసరి ఆదాయం, కలిగిన అవగాహన వల్ల నేడు రైతులు ప్రత్యామ్నాయ కోళ్ల పట్ల మక్కువ చూపిస్తున్నారు. ఇవి బూడిద రంగులో ఉంటాయి. బయట మార్కెట్లో పిల్లలు లభ్యం అవుతాయి. పిల్లలు 7-9 గ్రాముల బరువు ఉండి సున్నితంగా ఉంటాయి. వీటికి మొదటి వారంలో 95-99 ఫారెన్‌హీట్‌ డిగ్రీల వరకు వేడిని అందించాలి.

మొదటి వారంలో తీసుకునే జాగ్రత్తలు దాదాపు కోడి పిల్లల బ్రూడింగ్‌ మాదిరిగానే చేసుకోవాలి. కాకపోతే కౌజు పిట్టలు చిన్నపాటి శరీరం వలన వాటికి మామూలు ఇతర కోడి పిల్లల కంటే అధిక ఉష్ణోగ్రతను అందించాలి.

ఒక బ్రూడర్‌ 100-150 అంగుళాలు వెడల్పుగా ఉండే దానిలో 250-300 వరకు పిల్లలను ఉంచవచ్చు. మొదటివారం తర్వాత నుంచి ఉష్ణోగ్రతను ఐదు ఫారన్‌హీట్‌ డిగ్రీల చొప్పున తగ్గిస్తూ అది 70-75 ఫారన్‌హీట్‌ డిగ్రీలు వచ్చేవరకు బ్రూడింగ్‌ చేయాలి. దాదాపు మూడు వారాల వయస్సు వచ్చేసరికి ఈకలు బాగా పెరిగిన తరువాత ఆడ కౌజులను వేరు చేయవచ్చు.

సాధారణంగా మగవాటి కన్నా కూడా ఆడ కౌజులు ఎక్కువ బరువు పెరుగుతాయి. ఐదు వారాలు జాగ్రత్తగా పెంచితే మంచి లాభాలను పొందవచ్చు. గ్రుడ్ల కోసం అయితే ఆరోవారం నుంచి పధ్నాలుగు వారాల వరకు ఇవి గ్రుడ్లు పెడతాయి. ఏడాదికి దాదాపు 250 నుండి 270 గ్రుడ్లను ఉత్పత్తి చేస్తాయి. గ్రుడ్లు 10 నుండి 12 గ్రాముల బరువు ఉండి, పెంకు కొంచెం నల్లని మచ్చలతో ఉంటుంది.

పోషణ పరంగా కోడిగ్రుడ్డు కంటే రెండు శాతం అధిక మాంసకృత్తులు ఇందులో లభ్యమవుతాయి. కౌజు పిట్టలకు, మిగతా కోళ్ల కంటే కొంచెం అధిక మోతాదులో మాంసకృత్తులు అవసరం. 

బయట మార్కెట్లో ప్రత్యేకంగా కౌజు పిట్టల దాణా లభిస్తే దొరికిన దాణాకి కొద్ది మోతాదులో అవసరం మేరకు సోయా చెక్కని కలిపి వాడుకోవాలి. దాణా విషయంలో కూడా జాగ్రత్తలు తీసుకోవాలి. అప్పుడే అవి మంచి సైజు పెరుగుతాయి. కాస్త జాగ్రత్త పడాలి అప్పుడే కౌజు పిట్టల పెంపకంలో ఆదాయాన్ని పొందవచ్చు. 4 నుండి 5 వారాల్లో ఒక్కో పిట్ట 500 గ్రాముల వరకు దాణా తీసుకుంటుంది.

దాణా కోసం 15 రూపాయల వరకు ఖర్చు చేయాల్సి వస్తుంది. ప్రస్తుతం ఒక్కో కౌజు పిట్టను 5 వారాల పాటు పెంచేందుకు 26 రూపాయల ఖర్చు చేయాల్సి వస్తుంది. ప్రస్తుతం హోల్‌సేల్‌ వ్యాపారులకు ఒక్కో కౌజు పిట్టను 50 రూపాయలకు విక్రయించవచ్చు. వీటి గ్రుడ్లను అమ్మటం ద్వారా ఆదాయం పొందవచ్చు.

కౌజు పిట్టల పెంపకం చేపట్టాలనుకునేవారు వారానికి ఒక బ్యాచ్‌ వచ్చేలా షెడ్లును నిర్మించుకుని వాటిని విభాగాలు చేసుకోవాలి. నాలుగు బ్యాచ్‌లుగా చేసుకొని ఒక్కో బ్యాచ్‌లో 500 పకక్షులు పెంచుకుంటే నెలకు ఖర్చులు పోను 2000 పకక్షులపై 48 వేల రూపాయల వరకు ఆదాయం పొందవచ్చు. ఇక గ్రుడ్లు ద్వారా వచ్చే ఆదాయాన్ని కూడా కలుపుకుంటే ఆ మొత్తం ఇంకా ఎక్కువగానే ఉంటుంది.

కౌజు పిట్టల పెంపకంలో ముందుగా మార్కెట్‌పై స్టడీ చేయటం అవసరం. గ్రుడ్లు, మాంసానికి ఎక్కడ ఎక్కువ డిమాండ్‌ ఉందో తెలుసుకోవాలి. పెంపకం కోసం పదే పదే పకక్షులను కొనుగోలు చేయకుండా ఒక బ్యాచ్‌ని కొనగానే వాటి నుండి వచ్చే గ్రుడ్లను పొదిగించి బ్రీడర్స్‌ను తయారు చేసుకోవటం వల్ల పకక్షుల కోసం తిరిగి ఎవరి వద్దకో వెళ్లాల్సిన పని ఉండదు. 

తక్కువ కాల వ్యవధిలో ఎక్కువ లాభాలు సంపాదించాలనుకునే వారికి కౌజు పిట్టల బిజినెస్‌ బాగా ఉపయోగపడుతుంది. చికెన్‌లో కన్నా ఎక్కువ ప్రోటీన్లు, ఇతర పోషకాలు ఇందులో లభిస్తుండటంతో ఇటీవల కాలంలో ఈ కౌజు పిట్ట మాంసానికి బాగా గిరాకీ పెరిగింది.

హోటళ్లు, రెస్టారెంట్లలో స్పెషల్‌ కౌజు పిట్టల మాంసం లభిస్తుండటంతో వీటి పెంపకం దారులు ప్రస్తుతం లాభాలబాట పడుతున్నారు. కౌజు పిట్టల బ్రీడర్స్‌ను ప్రస్తుతం హైదరాబాద్‌లోని రాజేంద్రనగర్‌ పశువైద్య కళాశాలలో అందిస్తున్నారు. అయితే అవి కావాలనుకునే వారు 2 నెలల ముందుగా బుకింగ్‌ చేసుకోవాల్సి ఉంటుంది. వీటి పెంపకం చేపట్టాలనుకునే వారు ముందు 200 పకక్షులతో ప్రారంభించి తరువాత పెంచుకోవటం ఉత్తమం.

డా. ఆర్‌. శిరీష, అసిస్టెంట్‌ ప్రొఫెసర్‌, పౌల్ట్రీ సైన్స్‌ విభాగం, వెటర్నరీ సైన్స్‌ కళాశాల, కోరుట్ల, జగిత్యాల జిల్లా. ఫోన్‌: 7207122962, 6305004498

Read More