పశుగ్రాసం కొరత – ప్రత్యామ్నాయ మార్గాలు

పశువుల ఆరోగ్యం, పాల ఉత్పత్తి మరియు రైతు ఆదాయాన్ని కాపాడుకోవడానికి సమగ్ర మార్గదర్శిని
భారతదేశంలో పశుపోషణ రైతులకు పశుగ్రాసం కొరత ఒక ముఖ్యమైన సమస్య. ముఖ్యంగా వర్షాభావం, అధిక ఉష్ణోగ్రతలు, ఎల్‌నినో ప్రభావం, తక్కువ వర్షపాతం, వరదలు, పంటల సాగు విధానాల్లో మార్పులు, సాగుభూమి తగ్గడం వంటి కారణాల వల్ల పచ్చిమేత లభ్యత తగ్గుతుంది. పచ్చిమేత కొరత ఏర్పడినప్పుడు పశువులకు సరిపడా పోషకాలు అందకపోవడంతో పాల దిగుబడి తగ్గడం, శరీర బరువు తగ్గడం, పునరుత్పత్తి సామర్థ్యం తగ్గడం, వ్యాధుల బారిన పడే అవకాశం పెరగడం జరుగుతుంది.

అయితే పచ్చిమేత అందుబాటులో లేదని పశువులకు కేవలం ఎండుగడ్డి లేదా వరి గడ్డిని మాత్రమే ఎక్కువగా ఇవ్వడం సరైన పద్ధతి కాదు. లభ్యమయ్యే అన్ని స్థానిక వనరులను శాస్త్రీయంగా ఉపయోగించడం, పంట అవశేషాలను పోషక విలువ పెంచి వినియోగించడం, సైలేజ్ తయారు చేయడం, ప్రత్యామ్నాయ పశుగ్రాస పంటలు సాగు చేయడం, సమతుల్య దాణా అందించడం ద్వారా పశుగ్రాస కొరతను గణనీయంగా తగ్గించవచ్చు.

  1. పంట అవశేషాలను పశుగ్రాసంగా ఉపయోగించడం
    పశుగ్రాస కొరత సమయంలో రైతుల వద్ద లభించే ప్రధాన వనరు పంటల అవశేషాలు.
    ఉపయోగించగల పంట అవశేషాలు:
    • వరి గడ్డి, జొన్న కాడలు, మొక్కజొన్న కాడలు, సజ్జ కాడలు, రాగి కాడలు, వేరుశనగ ఎండుగడ్డి,పెసర, మినుము, శనగ పంట అవశేషాలు, కంది కాడలు, గోధుమ గడ్డి, ఇతర పప్పుధాన్యాల ఎండుగడ్డి
    వీటిలో కొన్ని పదార్థాల్లో పీచు ఎక్కువగా ఉండి, జీర్ణశక్తి తక్కువగా ఉంటుంది. కాబట్టి వాటిని చాఫ్ కట్టర్‌తో చిన్న ముక్కలుగా చేసి, దాణా మరియు ఇతర పోషక పదార్థాలతో కలిపి ఇవ్వడం మంచిది.
  2. వరి గడ్డిని మెరుగుపరచి వినియోగించడం
    వరి గడ్డి లభ్యత ఎక్కువగా ఉన్నప్పటికీ దాని పోషక విలువ తక్కువగా ఉంటుంది. ముఖ్యంగా లిగ్నిన్ మరియు సిలికా ఎక్కువగా ఉండటం వల్ల జీర్ణశక్తి పరిమితంగా ఉంటుంది.
    దీనిని మెరుగుపరచడానికి:

యూరియా ట్రీట్మెంట్
వరి గడ్డిని యూరియా ద్రావణంతో శాస్త్రీయంగా ట్రీట్ చేయడం ద్వారా దాని జీర్ణశక్తి మరియు నైట్రోజన్ విలువను పెంచవచ్చు.
సాధారణంగా 100 కిలోల పొడి గడ్డికి సుమారు 4 కిలోల యూరియాను నీటిలో కరిగించి సమంగా చల్లుతూ పొరలుగా అమర్చి, గాలి చొరబడకుండా కప్పి కొన్ని వారాలు ఉంచే పద్ధతి ఉపయోగిస్తారు.
అయితే ఇది పశువులకు నేరుగా యూరియా తినిపించడం కాదు. యూరియా ట్రీట్మెంట్ విధానాన్ని ఖచ్చితంగా పాటించాలి. ట్రీట్ చేసిన గడ్డిని ఉపయోగించే ముందు తగిన సమయం, వెంటిలేషన్ మరియు సరైన నిర్వహణ అవసరం.

  1. సైలేజ్ తయారీ – పచ్చిమేత కొరతకు ఉత్తమ ప్రత్యామ్నాయం
    పచ్చిమేత సమృద్ధిగా లభించే సమయంలో దానిని భద్రపరచుకోవడానికి సైలేజ్ చాలా ఉపయోగకరమైన పద్ధతి.
    సైలేజ్‌కు అనుకూలమైన పంటలు:
    మొక్కజొన్న, జొన్న, సజ్జ, ఓట్స్, ఇతర అనుకూలమైన పచ్చిమేత పంటలు
    మొక్కజొన్న సైలేజ్ ముఖ్యంగా పాల పశువులకు మంచి శక్తి వనరుగా ఉపయోగపడుతుంది.
    సైలేజ్ తయారీలో ముఖ్యమైన అంశాలు:
  2. పంటను సరైన దశలో కోయాలి.
  3. సుమారు 1–2 సెం.మీ. పరిమాణంలో చాప్ చేయాలి.
  4. సైలేజ్ గుంత/బంకర్/సీలో బ్యాగ్‌లో పొరలుగా వేయాలి.
  5. ప్రతి పొరను బాగా తొక్కి గాలిని బయటకు పంపాలి.
  6. గాలి చొరబడకుండా పూర్తిగా మూసివేయాలి.
  7. కిణ్వ ప్రక్రియ సక్రమంగా జరిగేలా చూడాలి.
    సరైన సైలేజ్ తయారీ ద్వారా పచ్చిమేత లభించని వేసవి లేదా కరువు కాలంలో కూడా నాణ్యమైన పశుగ్రాసాన్ని అందించవచ్చు.
  8. ఎండుగడ్డి నిల్వ చేసుకోవడం
    రైతులు పచ్చిమేత ఉన్న సమయంలోనే భవిష్యత్తు అవసరాల కోసం ఎండుగడ్డిని నిల్వ చేసుకోవాలి.
    మంచి ఎండుగడ్డి లక్షణాలు:
    • బూజు లేకుండా ఉండాలి
    • అధిక తేమ లేకుండా ఉండాలి
    • దుర్వాసన ఉండకూడదు
    • పురుగులు లేకుండా ఉండాలి
    • వర్షానికి తడవకూడదు
    ఎండుగడ్డిని నేలపై నేరుగా కాకుండా ప్యాలెట్లు లేదా ఎత్తైన ప్రదేశంలో నిల్వ చేయడం మంచిది.
  9. పప్పుధాన్యాల ఎండుగడ్డి వినియోగం
    పచ్చిమేత కొరత సమయంలో పప్పుధాన్యాల ఎండుగడ్డి మంచి ప్రత్యామ్నాయం.
    ఉదాహరణకు:
    • వేరుశనగ ఎండుగడ్డి
    • శనగ కాడలు
    • పెసర అవశేషాలు
    • మినుము అవశేషాలు
    • కంది కాడలు
    వీటిలో సాధారణ వరి గడ్డితో పోలిస్తే పోషక విలువ మెరుగ్గా ఉండవచ్చు.
    ప్రత్యేకంగా వేరుశనగ ఎండుగడ్డి రైతులకు మంచి ప్రత్యామ్నాయ పశుగ్రాస వనరుగా ఉపయోగపడుతుంది. అయితే బూజు పట్టిన లేదా అఫ్లాటాక్సిన్ ప్రమాదం ఉన్న పదార్థాలను పశువులకు ఇవ్వకూడదు.
  10. ఉప ఉత్పత్తులను పశుగ్రాసంలో ఉపయోగించడం
    వ్యవసాయ మరియు ఆహార పరిశ్రమలలో లభించే కొన్ని ఉప ఉత్పత్తులను శాస్త్రీయంగా ఉపయోగించవచ్చు.
    ఉదాహరణలు:
    • బియ్యం తవుడు,గోధుమ తవుడు,మొక్కజొన్న, జొన్న,సజ్జ, శనగ చూర్ణం, పప్పుధాన్యాల ఉప ఉత్పత్తులు, వేరుశనగ పిండి/కేక్, సోయాబీన్ మీల్, నువ్వుల కేక్, పొద్దుతిరుగుడు కేక్, కొబ్బరి కేక్
    వీటిని పశువుల శక్తి మరియు ప్రోటీన్ అవసరాలకు అనుగుణంగా సమతుల్య దాణాలో ఉపయోగించాలి.
  11. చెట్ల ఆకులను ప్రత్యామ్నాయ పశుగ్రాసంగా ఉపయోగించడం
    పశుగ్రాస కొరత సమయంలో కొన్ని చెట్ల ఆకులు కూడా ఉపయోగపడతాయి.
    ఉదాహరణకు:
    సుబాబుల్, గ్లైరిసిడియా, మునగ, కొన్ని స్థానికంగా ఉపయోగించే పశుగ్రాస చెట్ల ఆకులు
    అయితే ప్రతి చెట్టు ఆకును పశువులకు ఇవ్వడం సురక్షితం కాదు. కొన్ని మొక్కల్లో విషపదార్థాలు లేదా యాంటీ-న్యూట్రిషనల్ ఫ్యాక్టర్లు ఉండవచ్చు.
    అందువల్ల తెలిసిన, పశుగ్రాసంగా సురక్షితంగా ఉపయోగించే మొక్కలనే ఎంచుకోవాలి.
  12. సుబాబుల్ ఆకుల వినియోగం
    సుబాబుల్ మంచి ప్రోటీన్ వనరుగా ఉపయోగపడుతుంది. అయితే ఇందులో మిమోసిన్ అనే యాంటీ-న్యూట్రిషనల్ పదార్థం ఉంటుంది.
    కాబట్టి:
    • అధిక మొత్తంలో ఇవ్వకూడదు.
    • ఇతర పశుగ్రాసాలతో కలిపి ఇవ్వాలి.
    • ఆకులను మాత్రమే ఆధారంగా చేసుకుని పూర్తి దాణాగా ఉపయోగించకూడదు.
    సుబాబుల్‌ను మిశ్రమ పశుగ్రాసంలో పరిమితంగా ఉపయోగించడం ఉత్తమం.
  13. మునగ ఆకుల వినియోగం
    మునగ ఆకుల్లో ప్రోటీన్ మరియు కొన్ని ఖనిజాలు, విటమిన్లు ఉంటాయి. పశుగ్రాస కొరత సమయంలో పరిమితంగా ఇతర పశుగ్రాసాలతో కలిపి ఉపయోగించవచ్చు.
    అయితే మునగ ఆకులు కూడా మొత్తం రేషన్‌కు ప్రత్యామ్నాయం కావు.
  14. హైడ్రోపోనిక్ పశుగ్రాసం
    తక్కువ స్థలంలో పశుగ్రాసం ఉత్పత్తి చేయడానికి హైడ్రోపోనిక్ ఫాడర్ గురించి ప్రస్తుతం విస్తృతంగా చర్చ జరుగుతోంది.
    సాధారణంగా:
    మొక్కజొన్న, బార్లీ, ఓట్స్, ఇతర ధాన్య విత్తనాలను
    నీరు మరియు నియంత్రిత పరిస్థితుల్లో మొలకెత్తించి పశుగ్రాసంగా ఉపయోగిస్తారు.
    ప్రయోజనాలు:
    • తక్కువ స్థలం
    • తక్కువ సమయంలో ఉత్పత్తి
    • సంవత్సరం పొడవునా ఉత్పత్తి చేసే అవకాశం
    • నీటి వినియోగాన్ని నియంత్రించవచ్చు
    అయితే విత్తనం, షెడ్, నీరు, కార్మిక వ్యయం మరియు ఫంగస్ నియంత్రణ ఖర్చులను పరిగణనలోకి తీసుకుని మాత్రమే రైతు ఆర్థికంగా అనుకూలమా కాదా నిర్ణయించాలి.
  15. పశుగ్రాస పంటల సాగు
    పశుగ్రాస కొరతను శాశ్వతంగా తగ్గించడానికి రైతులు తమ భూమిలో కొంత భాగాన్ని పశుగ్రాస పంటలకు కేటాయించడం ఉత్తమ మార్గం. స్థానిక వాతావరణం, నీటి లభ్యత మరియు నేల స్వభావాన్ని బట్టి పంటను ఎంచుకోవాలి.
  16. మిశ్రమ పశుగ్రాస సాగు
    ఒకే పంటపై ఆధారపడకుండా గడ్డి + పప్పుజాతి పశుగ్రాసం కలిపి సాగు చేయడం మంచిది.
    ఉదాహరణకు:
    సూపర్ నేపియర్ + లెగ్యూమ్ ఫోడర్
    లేదా
    జొన్న + లెగ్యూమ్
    ఇలా చేస్తే పశువులకు శక్తి మరియు ప్రోటీన్ రెండింటినీ సమతుల్యంగా అందించే అవకాశం ఉంటుంది.
  17. పశువుల రేషన్‌ను శాస్త్రీయంగా నిర్వహించడం
    పశుగ్రాసం కొరత సమయంలో అందుబాటులో ఉన్న గడ్డిని విచక్షణ లేకుండా ఎక్కువగా ఇవ్వడం కంటే రేషన్ బ్యాలెన్సింగ్ చాలా ముఖ్యమైనది. ప్రత్యేకంగా అధిక పాలిచ్చే పశువులకు కేవలం గడ్డి ఆధారిత ఆహారం సరిపోకపోవచ్చు. అవసరానికి అనుగుణంగా సమతుల్య దాణా ఇవ్వాలి.
  18. మినరల్ మిక్చర్ ప్రాముఖ్యత
    పశుగ్రాసం తగ్గినప్పుడు పశువులకు లభించే మొత్తం పోషకాల్లో మాత్రమే కాకుండా ఖనిజాల లోపం కూడా ఏర్పడవచ్చు.
    అందువల్ల పశువు వయస్సు, శరీర స్థితి, పాల ఉత్పత్తి మరియు గర్భస్థితిని బట్టి సరైన మినరల్ మిక్చర్ ఇవ్వాలి.
  19. నీటి నిర్వహణ
    పశుగ్రాసం కొరత సమయంలో నీటి కొరత మరింత తీవ్రమైన సమస్య.
    పాలు ఉత్పత్తి చేసే పశువులకు తగినంత స్వచ్ఛమైన నీరు ఎప్పుడూ అందుబాటులో ఉండాలి.
    నీటి కొరత ఉంటే పశువు ఆహారం తీసుకోవడం మరియు పాల ఉత్పత్తి రెండూ తగ్గే అవకాశం ఉంది.
  20. పశుగ్రాసాన్ని వృథా కాకుండా చూడాలి
    పశువులకు గడ్డి పెట్టే విధానం కూడా చాలా ముఖ్యం.
    చాలా పొడవైన గడ్డిని నేలపై ఎక్కువగా వేసినప్పుడు పశువులు కొంత భాగాన్ని తొక్కి వృథా చేస్తాయి.
    అందువల్ల:
    చాఫ్ కట్టర్ → చిన్న ముక్కలు → సరైన ఫీడ్ ట్రఫ్ → నియంత్రిత పరిమాణం
    అనే విధానాన్ని పాటిస్తే పశుగ్రాస వృథాను తగ్గించవచ్చు.
  21. పశుగ్రాస బ్యాంకులు
    గ్రామ స్థాయిలో Fodder Banks ఏర్పాటు చేయడం కరువు పరిస్థితుల్లో చాలా ఉపయోగకరంగా ఉంటుంది.
    వర్షాకాలంలో అధికంగా లభించే:
    • ఎండుగడ్డి, సైలేజ్, పశుగ్రాస విత్తనాలు, పంట అవశేషాలు
    సేకరించి నిల్వ చేసి, కరువు సమయంలో రైతులకు అందించవచ్చు.
    రైతు సంఘాలు, సహకార సంఘాలు, పశుసంవర్ధక శాఖ మరియు స్థానిక సంస్థలు కలిసి పనిచేస్తే ఇది మరింత సమర్థవంతంగా ఉంటుంది.
  22. పశుగ్రాస కొరత సమయంలో పశువుల సంఖ్యను నియంత్రించడం
    దీర్ఘకాలిక పశుగ్రాస కొరత ఉన్నప్పుడు అందుబాటులో ఉన్న పశుగ్రాసాన్ని పశువుల సంఖ్యతో పోల్చుకోవాలి.
    తక్కువ ఉత్పాదకత కలిగిన, వృద్ధ, దీర్ఘకాలికంగా అనారోగ్యంతో ఉన్న లేదా ఆర్థికంగా నిర్వహించడం కష్టమైన జంతువులను కొనసాగించడం రైతుకు భారంగా మారవచ్చు.
    అందువల్ల రైతు ఉత్పాదకత ఆధారంగా మంద నిర్వహణ చేయడం ద్వారా పశుగ్రాస అవసరాన్ని తగ్గించుకోవచ్చు.
  23. పశుగ్రాస కొరత సమయంలో తప్పించుకోవాల్సినవి
    ❌ బూజు పట్టిన గడ్డి
    ❌ కుళ్లిన సైలేజ్
    ❌ తెలియని విషపూరిత మొక్కలు
    ❌ అధికంగా యూరియా కలిగిన పదార్థాలు
    ❌ అకస్మాత్తుగా అధిక ధాన్యాలు
    ❌ ఒక్కసారిగా రేషన్‌లో భారీ మార్పులు
    ❌ కలుషితమైన వ్యవసాయ వ్యర్థాలు
    ❌ పురుగుమందు అవశేషాలు ఉన్న పంట అవశేషాలు
    వీటివల్ల జీర్ణకోశ సమస్యలు, విషపూరిత పరిస్థితులు, అజీర్ణం, ఆమ్లత్వం మరియు ఇతర ఆరోగ్య సమస్యలు ఏర్పడవచ్చు.

పశుగ్రాస కొరత అనేది కేవలం పచ్చిమేత కొరత సమస్య కాదు; అది పశువుల ఆరోగ్యం, పాల ఉత్పత్తి, సంతానోత్పత్తి మరియు రైతు ఆదాయంపై ప్రభావం చూపే సమస్య. అందువల్ల పచ్చిమేత కోసం వర్షంపై మాత్రమే ఆధారపడకుండా ముందుగానే పశుగ్రాస ప్రణాళిక రూపొందించుకోవాలి.
“పచ్చిమేత ఉన్నప్పుడు నిల్వ – పంట అవశేషాల శాస్త్రీయ వినియోగం – సైలేజ్ – ఎండుగడ్డి – ప్రత్యామ్నాయ పశుగ్రాసాలు – సమతుల్య దాణా – సరిపడా నీరు” అనే ఏడు అంశాలను రైతులు పాటిస్తే పశుగ్రాస కొరత ప్రభావాన్ని గణనీయంగా తగ్గించవచ్చు.

ప్రతి రైతు తన భూమిలో కొంత భాగాన్ని శాశ్వత పశుగ్రాసం కోసం కేటాయించడం, పంట అవశేషాలను కాల్చకుండా పశుగ్రాసంగా మార్చడం, పచ్చిమేతను సైలేజ్/హే రూపంలో నిల్వ చేయడం అలవాటు చేసుకోవాలి.

పశుగ్రాస భద్రత = పశుసంపద భద్రత = రైతు ఆదాయ భద్రత.

డా.జి.రాంబాబు, పశు వైద్య సహాయ శస్త్ర చికిత్సకులు, నందిమండలం, వై.యస్.ఆర్. కడప జిల్లా. Ph:94945 88885

Read More

ఎల్నినో పరిస్థితుల్లో పాడి పశువులకు పశుగ్రాసాల ఎంపిక

    ఎల్నినో పరిస్థితుల్లో సాధారణంగా వాతావరణంలో ఉష్ణోగ్రతలు పెరగడం, వర్షపాతం అస్థిరంగా ఉండటం, దీర్ఘకాలిక పొడి పరిస్థితులు మరియు నీటి లభ్యతలో మార్పులు వ్యవసాయంతో పాటు పశుపోషణపై కూడా ప్రభావం చూపే అవకాశం ఉంది. 2026లో ఎల్నినో ప్రభావాలను ఎదుర్కొనేందుకు పంటలతో పాటు పశుసంపద, పశుగ్రాసం మరియు నీటి వనరుల నిర్వహణకు ప్రత్యేక ప్రాధాన్యం ఇవ్వాల్సిన అవసరాన్ని ICAR సంస్థలు కూడా సూచిస్తున్నాయి.ఎల్నినో పరిస్థితుల్లో పచ్చిమేత లభ్యత తగ్గితే పశువులకు పోషక పదార్థాల కొరత ఏర్పడి, పాల దిగుబడి తగ్గే అవకాశం ఉంటుంది. అందువల్ల “పశుగ్రాస భద్రత – పాడి పశువుల ఆరోగ్యం – పాల ఉత్పత్తి – రైతు ఆదాయం” అనే నాలుగు అంశాలను సమగ్రంగా చూడాలి

పశుగ్రాసం అనగానే మన రైతులకు వరిగడ్డి, జొన్నచొప్ప, మొక్కజొన్న చొప్ప, సజ్జ వంటి పంట అవశేషాలు గుర్తుకు వస్తాయి. అయితే వీటిలో పశువులకు అవసరమైన అన్ని పోషక పదార్థాలు తగిన స్థాయిలో ఉండవు. ముఖ్యంగా ఎల్నినో పరిస్థితుల్లో పచ్చిమేత కొరత ఏర్పడితే కేవలం ఎండుమేతపై ఆధారపడటం వల్ల పశువుల పోషక అవసరాలు పూర్తిగా తీరకపోవచ్చు.

అదే సమయంలో జొన్న, మొక్కజొన్న, సజ్జ వంటి ధాన్యాలను అధికంగా పశుదాణాలో ఉపయోగించడం ఆర్థికంగా కూడా భారమవుతుంది. కాబట్టి రైతులు తమ భూమి, నీటి లభ్యత మరియు పశువుల సంఖ్యకు అనుగుణంగా పచ్చిమేత + ఎండుమేత + కాయజాతి పశుగ్రాసాలు + అవసరమైన మిశ్రమ దాణా కలిపి సమతుల్య పశుగ్రాస ప్రణాళికను రూపొందించుకోవాలి.

I.ఎల్నినో పరిస్థితుల్లో పశుగ్రాసాల ఎంపిక ఎలా ఉండాలి

  1. ఒకటి లేదా రెండు పాడి పశువులు ఉన్న రైతులు
    సన్నకారు మరియు చిన్నకారు రైతులు తమ ఇంటి పరిసరాల్లో అందుబాటులో ఉన్న స్థలాన్ని సమర్థవంతంగా ఉపయోగించుకోవాలి.
    • సుబాబుల్, అవిస వంటి పశుగ్రాస చెట్లను పెంచుకోవాలి.
    • ఇంటి పరిసరాలు, పొలాల గట్లను పశుగ్రాస వనరులుగా ఉపయోగించుకోవాలి.
    • నీటి లభ్యత ఉన్నట్లయితే కొంత భూమిలో శాశ్వత పచ్చిమేతను సాగు చేయాలి.
    • పంట అవశేషాలను వృథా చేయకుండా ఎండుమేతగా నిల్వ చేసుకోవాలి.
    • ఎల్నినో సమయంలో అత్యవసర పరిస్థితులకు ముందుగానే పశుగ్రాస నిల్వ చేసుకోవాలి.
  2. మధ్యస్థ స్థాయిలో పాడి పశువులు ఉన్న రైతులు
    పాడి పశువుల సంఖ్య పెరిగిన కొద్దీ రైతులు తమ భూమిలో కొంత భాగాన్ని తప్పనిసరిగా పశుగ్రాస సాగుకు కేటాయించాలి.

నీటి వసతి ఉన్న భూముల్లో హైబ్రిడ్ నేపియర్ రకాలు (CO-1, CO-2, CO-3) వంటి బహువార్షిక పశుగ్రాసాలను సాగు చేసుకోవచ్చు. వీటితో పాటు లూసర్న్, అలసంద, అనుములు, హెడ్జ్ లూసర్న్, స్టైలో వంటి కాయజాతి పశుగ్రాసాలను కూడా పెంచుకోవాలి.
గడ్డిజాతి మరియు కాయజాతి పశుగ్రాసాలను కలిపి మేపడం ద్వారా పశువులకు మెరుగైన పోషక సమతుల్యతను అందించవచ్చు.

  1. పెద్దస్థాయి పాడి పరిశ్రమలు
    వాణిజ్య స్థాయిలో పాడి పరిశ్రమ నిర్వహించే రైతులు “సంవత్సరం పొడవునా పశుగ్రాస లభ్యత” అనే లక్ష్యంతో ప్రణాళిక రూపొందించుకోవాలి.
    • నీటి వసతి ఉన్న చోట బహువార్షిక పశుగ్రాసాలు.
    • వర్షాధార ప్రాంతాల్లో సీజనల్ పశుగ్రాసాలు.
    • అదనపు పచ్చిమేతను సైలేజీగా నిల్వ చేయడం.
    • పంట అవశేషాలను శాస్త్రీయ పద్ధతిలో ఎండుమేతగా నిల్వ చేయడం.
    • కాయజాతి పశుగ్రాసాల సాగు.
    • అత్యవసర పరిస్థితులకు ముందుగానే పశుగ్రాస బ్యాంకును ఏర్పాటు చేయడం.

II.నీటి లభ్యత ఆధారంగా పశుగ్రాసాల ఎంపిక
ఎల్నినో పరిస్థితుల్లో నీరు అత్యంత విలువైన వనరు. అందువల్ల నీటి లభ్యతను బట్టి పశుగ్రాసాలను ఎంపిక చేయాలి.

A.నీటి వసతి ఉన్న భూముల్లో:
హైబ్రిడ్ నేపియర్, గినీ గడ్డి, లూసర్న్, పేరాగడ్డి వంటి బహువార్షిక పశుగ్రాసాలను సాగు చేయవచ్చు.

B.నీటి లభ్యత తక్కువగా ఉన్న ప్రాంతాల్లో:
జొన్న, సజ్జ, మొక్కజొన్న వంటి సీజనల్ పశుగ్రాసాలను వర్షాధారంగా సాగు చేయవచ్చు.

C.నీరు నిలిచే ప్రాంతాల్లో:
పేరాగడ్డి వంటి రకాలను అనువైన పరిస్థితుల్లో సాగు చేయవచ్చు

III.ఎల్నినో సమయంలో పశుగ్రాస భద్రత కోసం రైతులు పాటించాల్సిన ముఖ్యమైన సూచనలు

  1. తోటలలో / చెట్ల నీడల్లో – అనువైన పశుగ్రాసాలు : గినిగడ్డి, (మకుని), స్టైలో
  2. మిశ్రమ పంటగా పనికివచ్చే అనువైన పశుగ్రాసాలు : అలసంద, స్టైలో
  3. చవుడు భూములలో- అనువైన పశుగ్రాసాలు : రోడ్స్ గడ్డి
  4. తక్కువ వర్షపాతము గల ప్రాంతాలకు – అనువైన పశుగ్రాసాలు : సజ్జ
  5. నల్లరేగడి భూములకు – అనువైన పశుగ్రాసాలు : ఆఫ్రికన్ టాల్ రకపు మొక్కజొన్న ఎస్.ఎస్.జి
  6. ఎఱ్ఱభూములు, తేలిక పాటి భూములకు – అనువైన పశుగ్రాసాలు : ఏకవార్షికాలు- ఎస్.ఎస్.జి, ఎమ్.పి.చారి, సజ్జరకాలు బహువార్షికాలు- స్టైలో
  7. బంజరు, పడావు భూములలో – అనువైన పశుగ్రాసాలు : స్టైలో, అంజాన గడ్డి
  8. నీరునిలువ ఉండు భూములలో – అనువైన పశుగ్రాసాలు : పేరాగడ్డి
  9. ఎండుమేతగా నిలువ చేయుటకు – అనువైన పశుగ్రాసాలు : వరిగడ్డి, జొన్నచొప్ప, మొక్కజొన్న చొప్ప, జనుము, అంజాన గడ్డి, గినిగడ్డి
  10. సైలేజి (పాతరగడ్డి) గా వాడుటకు – అనువైన పశుగ్రాసాలు : జొన్న, మొక్కజొన్న, నేపియర్ రకాలు
  11. యూరయాతో సుపోషకం చేసుకోవడానికి – అనువైన పశుగ్రాసాలు : వరిగడ్డి, ముక్కలుగా నరికిన జొన్నచొప్ప, మొక్కజొన్న చొప్ప
  12. ముక్కలుగా (చాఫింగ్) నరికి మేపుటకు – అనువైన పశుగ్రాసాలు : జొన్న, సజ్జ, మొక్కజొన్న రకాలు
    ఇలాంటి ముందస్తు ప్రణాళిక ఎల్నినో వంటి వాతావరణ ఒత్తిడి సమయంలో పశుగ్రాస కొరతను తగ్గించడంలో పశుగ్రాస భద్రత, సైలేజీ తయారీ మరియు contingency preparedness సహాయపడుతుంది.

డా. ఎం. గంగా దేవి, సీనియర్ సైంటిస్ట్ (అగ్రానమీ),
డా. ఎం. యుగంధర్ కుమార్ , ప్రిన్సిపల్ సైంటిస్ట్, డా. కె. రవిచంద్ర, సైంటిస్ట్,
డా. సౌజన్య లక్ష్మి, సైంటిస్ట్
కృషి విజ్ఞాన కేంద్రం, లాం, గుంటూరు. Ph: 9490035258

Read More

పాడి పరిశ్రమకు కల్పతరువు: హైబ్రిడ్ ‘నేపియర్ బజ్రా గడ్డి ‘ సాగు!

పాడి పరిశ్రమలో విజయవంతంగా రాణించాలన్నా, నిలకడగా లాభాలు ఆర్జించాలన్నా మేత ఖర్చును తగ్గించుకోవడం అత్యంత ప్రధానమైన అంశం. సాధారణంగా ఒక పాడి ఆవు లేదా గేదె రోజువారీ ఖర్చులలో దాదాపు 60 నుండి 70 శాతం భాగం దాణా మరియు పశుగ్రాసానికే ఖర్చవుతుంది. ఈ ఆర్థిక భారాన్ని తగ్గించి, పశువులకు ఏడాది పొడవునా పోషకాలతో కూడిన నాణ్యమైన పచ్చిమేతను అందించడంలో హైబ్రిడ్ నేపియర్ గడ్డి ఒక అద్భుతమైన వరంగా నిలుస్తుంది. సజ్జ (Pearl Millet / Bajra) మరియు నేపియర్ గడ్డి (Elephant Grass) జాతులను సంకరీకరణం చేయడం ద్వారా అభివృద్ధి చేసిన అద్భుతమైన, అత్యధిక దిగుబడినిచ్చే బహువార్షిక పశుగ్రాసమే ఈ హైబ్రిడ్ నేపియర్ బజ్రా గడ్డి. కింగ్ గ్రాస్, ఎలిఫెంట్ గ్రాస్ దీనిని తెలుగులో సజ్జ సంకర గడ్డి, లేదా గంటలగడ్డి అని పిలుస్తారు. ఈ పంట వేడి, తేమతో కూడిన వాతావరణంలో తగినంత వర్షపాతం లేదా నీటి పారుదల సౌకర్యం ఉన్నప్పుడు అత్యంత అద్భుతంగా పెరుగుతుంది. ఇది దాదాపు అన్ని రకాల నేలలకు అనుకూలించినప్పటికీ, నీరు నిలవని, మంచి సారవంతమైన బంకమట్టి లేదా ఒండ్రు నేలలు దీని సాగుకు అత్యంత అనువైనవిగా పరిగణించబడతాయి. ముఖ్యంగా నత్రజని ఎరువుల యాజమాన్యానికి ఈ పంట అద్భుతంగా స్పందిస్తూ, ఎక్కువ పిలకలు మరియు ఆకుల పెరుగుదలతో పాటు మొత్తం పశుగ్రాస దిగుబడిని గణనీయంగా పెంచుకుంటుంది. కేవలం పశుగ్రాసంగానే కాకుండా, గడ్డికి ఇతర పారిశ్రామిక మరియు పర్యావరణ ఉపయోగాలు కూడా ఉన్నాయి. దీనిలో ఉండే అధిక సెల్యులోజ్ కారణంగా దీనిని ఇథనాల్, బ్యూటానాల్ మరియు మిథేన్ వంటి జీవ ఇంధనాల (Biofuel) మరియు బయోఎనర్జీ ఉత్పత్తుల తయారీకి వాడుకునే సంభావ్యత ఉంది. అంతేకాకుండా, ఇది ఒక అద్భుతమైన ఫైటోరెమిడియేషన్ (Phytoremediator) జాతిగా గుర్తించబడింది. ఇది నేలలో పేరుకుపోయిన భార లోహాలు మరియు కొన్ని రకాల రసాయన కాలుష్య కారకాలను సమర్థవంతంగా గ్రహించి, కలుషితమైన నేలలను శుద్ధి చేయడంలో పశువుల రంగానికి మరియు పర్యావరణానికి ఎంతగానో దోహదపడుతుంది.

సాధారణంగా భారతదేశంలో ఈ గడ్డిని మార్చి మధ్య నుండి ఆగస్టు చివరి వరకు నాటుతారు. అయితే గరిష్ట పచ్చిగ్రాస దిగుబడి మరియు ఎక్కువ కోతలు సాధించడానికి మార్చి మధ్యలోనే నాటడం పూర్తి చేయడం ఉత్తమం. ఇలా ముందుగా నాటడం వల్ల వేసవి తీవ్ర ఉష్ణోగ్రతలు రాకముందే పంట స్థిరపడి, సుదీర్ఘమైన, ఉత్పాదక పెరుగుదల కాలాన్ని కలిగి ఉంటుంది. ఆలస్యంగా నాటితే పెరుగుదల కాలం తగ్గి, నవంబర్ నాటికి కేవలం ఒక కోత మాత్రమే సాధ్యమవుతుంది. ఆ తర్వాత శీతాకాలపు తక్కువ ఉష్ణోగ్రతల కారణంగా పంట సుప్తచేతనావస్థ (dormant phase) లోకి ప్రవేశించి పెరుగుదల నిలిచిపోతుంది. నాటిన సుమారు మూడు నెలల తర్వాత, పంట తగినంత ఎత్తుకు వృద్ధి చెందినప్పుడు (సుమారు ఒక మీటర్) మొదటి కోతకు సిద్ధమవుతుంది. ఆపై వాతావరణం, నేల సారం, నీటి లభ్యతను బట్టి ప్రతి 45-50 రోజుల విరామంలో తదుపరి కోతలు చేపట్టవచ్చు. పశువులకు కనీస పోషక అవసరాలను (maintenance ration) అందించడమే పచ్చిగ్రాస సాగు యొక్క ప్రాథమిక లక్ష్యం. ఒకవేళ పంటను చాలా ఆలస్యంగా కోస్తే, అందులో పీచు మరియు లిగ్నిన్ శాతం పెరిగి జీర్ణశక్తితో పాటు పశుగ్రాస నాణ్యత, మాంసకృత్తుల (crude protein) స్థాయిలు తగ్గిపోతాయి. అందువల్ల, సరైన పోషక విలువలు మరియు రుచి సమతుల్యత కోసం పంటను సుమారు 1 మీటర్ ఎత్తులో లేదా సిఫార్సు చేసిన కోత వ్యవధిలో కోయడం ఎంతో ముఖ్యం. ఆవులు, గేదెలు, గొర్రెలు మరియు మేకలకు పచ్చిగ్రాసంగా ఉపయోగపడటంతో పాటు, కట్-అండ్-క్యారీ పద్ధతి, సైలేజ్ మరియు హే తయారీ, మృత్తిక పరిరక్షణ మరియు ఫాడర్ బ్యాంకుల ఏర్పాటు ద్వారా ఏడాది పొడవునా పశుగ్రాస కొరతను అధిగమించడానికి ఇది ఎంతగానో ఉపయోగపడుతుంది.

హైబ్రిడ్ నేపియర్ రకాలైన APBN 1, CO-4 మరియు CO-5 లు వాటి అసాధారణ పచ్చిగ్రాస దిగుబడికి విస్తృతంగా గుర్తింపు పొందినప్పటికీ, ఈ పశుగ్రాసం యొక్క అసలు పోషక విలువ మరియు జీర్ణశక్తి అనేది అది కోసే దశ మరియు ఎత్తుపై పూర్తిగా ఆధారపడి ఉంటాయి. పంటను చాలా ఆలస్యంగా కోస్తే, అందులో పీచు (fiber) మరియు లిగ్నిన్ (lignin) శాతం పెరిగి, జీర్ణశక్తితో పాటు క్రూడ్ ప్రోటీన్ స్థాయిలు తగ్గిపోతాయి. దీనికి విరుద్ధంగా, సరైన పెరుగుదల దశలో అనగా సాధారణంగా 1 మీటర్ ఎత్తులో లేదా సిఫార్సు చేసిన కోత వ్యవధిలో (50-60) కోయడం వల్ల దిగుబడికి మరియు పోషక నాణ్యతకు మధ్య సరైన సమతుల్యత లభిస్తుంది; ఇది ముఖ్యంగా క్రూడ్ ప్రోటీన్ పరిమాణాన్ని, మేత రుచిని (palatability) మరియు పశువులు తినే శాతాన్ని మెరుగుపరుస్తుంది.అందువల్ల, సకాలంలో నాటడం, సమతుల్య ఎరువుల యాజమాన్యం మరియు సరైన కోత వ్యవధులను పాటించడం ద్వారా, హైబ్రిడ్ నేపియర్ గడ్డి స్థిరమైన పశుగ్రాస ఉత్పాదక వ్యవస్థలలో అత్యంత ఉత్పాదకత కలిగిన, పోషక సమర్ధవంతమైన మరియు నమ్మకమైన పచ్చిగ్రాస పంటగా ఉపయోగపడుతుంది. ఇందులో 8–12% ముడి మాంసకృత్తులు, 25-35% ముడి పీచు మరియు 55–60% జీర్ణమయ్యే పోషకాలు (TDN) ఉంటాయి. సమృద్ధిగా లభించే కాల్షియం, పశువులలో పాల ఉత్పత్తిని, ఎదుగుదలను మరియు పునరుత్పత్తిని మెరుగుపరుస్తుంది. దీని రసభరిత స్వభావం మరియు మంచి రుచి కారణంగా పశువులు దీనిని ఇష్టంగా తింటాయి.

ప్రాముఖ్యత మరియు ఉపయోగాలు
హైబ్రిడ్ నేపియర్ గడ్డిని ప్రధానంగా ఆవులు, గేదెలు, గొర్రెలు మరియు మేకలకు పచ్చిమేతగా సాగు చేస్తారు. దీని అధిక గడ్డి దిగుబడి క్రింది వాటికి ఎంతో అనుకూలమైనదిగా చేస్తుంది:

  • పచ్చిగ్రాస ఉత్పత్తి
  • సైలేజ్ (పాతర గడ్డి) మరియు హే (ఎండుగ్రాసం) తయారీ
  • కట్-అండ్-క్యారీ (కోసి మేపడం) పద్దతి
  • మృత్తిక పరిరక్షణ మరియు నేల కోత నివారణ
  • ఫాడర్ బ్యాంకులు (గ్రాస నిధి) మరియు ఏడాది పొడవునా పశుగ్రాస సరఫరా

ఏడాది పొడవునా బహుళ కోతలను ఇచ్చే దీని సామర్థ్యం పశువులకు నిరంతర మరియు నమ్మకమైన పచ్చిగ్రాస సరఫరాను నిశ్చయపరుస్తుంది. దీర్ఘకాలిక లేదా రుతుసంబంధ పశుగ్రాస కొరతను ఎదుర్కొనే ప్రాంతాలలో ఈ గుణం పశువులకు ఎంతో లాభదాయకంగా ఉంటుంది.భూమి తక్కువగా ఉండి సాంద్ర పద్ధతిలో (కొట్టాలలో వేసి మేపడం) ప్రాధాన్యత ఇచ్చే చిన్నకారు రైతులకు కోసి మేపే (cut-and-carry) పద్ధతి అత్యంత అనువైనది. ఈ విధానంలో కోసిన గడ్డిని పశువులు కాండం వదలకుండా పూర్తిగా తినేలా చేయడానికి చాపింగ్ (ముక్కలుగా కత్తిరించడం) చేయాలి. అలాగే, కోసిన ముక్కలను కొన్ని గంటల పాటు ఎండలో ఆరబెట్టడం (wilting) ద్వారా అధిక తేమ తగ్గి, రుచి పెరగడమే కాకుండా పశువులలో జీర్ణక్రియ మరియు స్వచ్చంద మేత వినియోగం మెరుగవుతాయి. ఈ పద్ధతిలో సాధారణంగా ప్రతి 6 నుండి 8 వారాల వ్యవధిలో కోతలు చేపడతారు. అయితే వేడి మరియు తేమతో కూడిన తీరప్రాంతాలలో సరైన నీరు, ఎరువుల యాజమాన్యం ఉంటే ప్రతి 4 వారాలకే వేగంగా కోతకు వస్తుంది. ఒకవేళ పొడి వాతావరణం లేదా నీటి ఎద్దడి ఉంటే పంట ఉత్పాదకత దెబ్బతినకుండా 2 నెలల వరకు వ్యవధి ఇవ్వడం మంచిది.

నియంత్రిత పద్ధతిలో పచ్చికబయళ్ల నిర్వహణ (Pasture utilization) కోసం కూడా ఈ గడ్డిని విజయవంతంగా ఉపయోగించవచ్చు. పశువులు అధిక పోషక విలువలు కలిగిన లేత ఆకులు, చిగుర్లను సమర్థవంతంగా తినేలా ప్రతి 6 నుండి 9 వారాల వ్యవధిలో నియంత్రిత పద్ధతిలో మేపడం (controlled grazing) చేయాలి. మేపిన తర్వాత నేలపై సుమారు 90 సెంటీమీటర్ల ఎత్తు వరకు పంట మోడులను (residual height) ఉంచడం వల్ల తిరిగి వేగంగా పెరగడానికి మరియు కాండం గట్టిపడకుండా ఆకులు రావడానికి సహాయపడుతుంది. నిరంతర ఉత్పాదకత కోసం ప్రతి కోత లేదా మేపిన ప్రతి చక్రం తర్వాత ఎరువులు వేయడం మరియు ముదిరిన నిరుపయోగ కాండాలను ఎప్పటికప్పుడు తొలగించడం ద్వారా పచ్చికబయళ్ల నాణ్యతను స్థిరంగా ఉంచవచ్చు.
అధిక పచ్చిగ్రాస దిగుబడి కారణంగా ఈ గడ్డి ఎండుగడ్డి (Hay) మరియు పాతర గడ్డి (Silage) తయారీకి సైతం ఎంతో అనుకూలమైనది. నాణ్యమైన ఎండుగడ్డి కోసం గడ్డి 1.5–2.0 మీటర్ల ఎత్తులో, పిలకకు 4-6 ఆకులు ఉన్నప్పుడే కోయాలి. దీనివల్ల కాండం లేతగా ఉండి జీర్ణశక్తి బాగుంటుంది. కోసిన తర్వాత సహజ సూర్యరశ్మిలో లేదా మెకానికల్ డ్రైయర్ల ద్వారా సమానంగా ఎండబెట్టడం వల్ల బూజు పట్టకుండా నిల్వ చేసుకోవచ్చు. మరోవైపు, సైలేజ్ తయారీలో ఈ గడ్డిలో ఉండే అధిక తేమ మరియు తక్కువ కార్బోహైడ్రేట్ల (WSC) వల్ల కిణ్వ ప్రక్రియలో కొన్ని సవాళ్లు ఎదురవుతాయి. దీనిని అధిగమించడానికి గడ్డిని సైలేజ్ చేసే ముందు కాసేపు ఆరబెట్టడం మరియు మొలాసిస్ (బెల్లం పాకం) లేదా మైక్రోబియల్ ఇనాక్యులెంట్స్ వంటి సైలేజ్ సంకలనాలను చేర్చడం ద్వారా కిణ్వ ప్రక్రియను పెంపొందించి, నాణ్యమైన సైలేజ్ ను ఏడాది పొడవునా నిల్వ చేసుకోవచ్చు.

సాగు పద్ధతులు
హైబ్రిడ్ నేపియర్ గడ్డి (Pennisetum purpureum x Pennisetum glaucum) అనేది భారతదేశంలో CO-3, CO-4, CO-5 మరియు సూపర్ నేపియర్ వంటి రకాలతో ఉష్ణమండల, ఉప-ఉష్ణమండల వాతావరణ పరిస్థితులలో విస్తృతంగా సాగవుతోంది. ఇది ప్రాథమికంగా వేడి, తేమతో కూడిన వాతావరణంలో వృద్ధి చెందే ఉష్ణమండల జాతి. ఈ పంట 25-35 డిగ్రీల సెల్సియస్ ఉష్ణోగ్రతల మధ్య ఉత్తమంగా పెరుగుతుంది. ఇది మంచు తదితర తీవ్ర చలి పరిస్థితులను అస్సలు తట్టుకోలేదు; ముఖ్యంగా ఉష్ణోగ్రతలు 15 °C కంటే తగ్గినప్పుడు దీని పెరుగుదల గణనీయంగా మందగిస్తుంది. దీనికి పెరుగుదల కాలంలో సమానంగా విస్తరించిన సుమారు 800–1500 మి.మీ వార్షిక వర్షపాతం అవసరమవగా, పొడి వాతావరణ పరిస్థితులలో అనుబంధ నీటి పారుదలకు ఈ పంట చాలా అద్భుతంగా స్పందిస్తుంది. వేగవంతమైన పెరుగుదలకు తగినంత నేల తేమ అవసరమైనప్పటికీ, ఈ పంట నీటి నిల్వను అస్సలు తట్టుకోలేదు, కాబట్టి సరైన నీటి పారుదల వసతి కల్పించడం ఎంతో కీలకం. నిరంతర సూర్యరశ్మి పిలకల సంఖ్యను, పచ్చిగ్రాస దిగుబడిని పెంచుతుంది; నీడ ఉన్నచోట దీని ఉత్పాదకత గణనీయంగా తగ్గుతుంది. పెరిగిన దశలో మొక్కలు పొడవుగా, రసభరితమైన కాండాలతో దట్టమైన ఆకులను కలిగి ఉండటం వల్ల అధిక గాలి వేగం ఉన్నప్పుడు పంట పడిపోయే ప్రమాదం ఉంది. కాబట్టి మధ్యస్థ గాలులు ఉండే ప్రాంతాలు లేదా గాలిని నిరోధించే చెట్లు ఉన్న పొలాలు దీని సాగుకు అనుకూలంగా ఉంటాయి.
మంచు ప్రభావం తక్కువగా ఉండి, వేడి వాతావరణం ఉన్నంతవరకు ఇది సముద్ర మట్టానికి సుమారు 2000 మీటర్ల ఎత్తు వరకు బాగా పెరుగుతుంది. అయితే, 2000 మీటర్ల కంటే ఎక్కువ ఎత్తు ఉన్న ప్రాంతాలలో చల్లని ఉష్ణోగ్రతల వల్ల మొక్క ఎదుగుదల, పిలకలు పెట్టే సామర్థ్యం తగ్గి దిగుబడి క్షీణిస్తుంది. ఉత్తర భారతదేశంలో (పంజాబ్, హర్యానా, ఉత్తరప్రదేశ్, రాజస్థాన్ వంటి రాష్ట్రాలలో) శీతాకాలపు నెలల్లో (డిసెంబర్-జనవరి) సంభవించే మంచు, సుదీర్ఘ చలి పరిస్థితులు నేపియర్ గడ్డికి తీవ్ర నష్టం కలిగిస్తాయి. ఉష్ణోగ్రతలు 10 °Cకంటే తగ్గితే పంట పెరుగుదల పూర్తిగా మందగించి, ఆకులు మాడిపోవడం, కణజాల నష్టం మరియు పైభాగాలు ఎండిపోవడం జరుగుతుంది. తీవ్రమైన చలి వల్ల పిలకలు పాక్షికంగా చనిపోయి, శీతాకాలంలో పశుగ్రాస లభ్యత తగ్గుతుంది. నేల రకాల విషయానికి వస్తే, హైబ్రిడ్ నేపియర్ ఇసుక లోమ్ (sandy loam) నుండి ఒండ్రు నేలల వరకు విస్తృత శ్రేణి నేలల్లో పెరుగుతుంది. అయినప్పటికీ, సేంద్రీయ కర్బనం అధికంగా ఉండి, నీరు నిలవని, సారవంతమైన లోమ్ నేలలు అధిక దిగుబడికి అత్యంత అనువైనవి. ఇది 5.0–8.0 ( 5.5–7.5) pH పరిధిలో బాగా పెరుగుతుంది మరియు స్వల్ప ఆమ్ల లేదా మధ్యస్థ క్షార/ఉప్పు నేలలను తట్టుకోగలదు. కానీ అధిక ఉప్పు, తీవ్ర క్షార లేదా నీరు నిలిచే చౌడు నేలలు దీని సాగు కోసం పనికిరావు.

నేపియర్ గడ్డి సాగులో భాగంగా నాటడానికి ఒక నెల ముందు పొలంలో హెక్టారుకు 20–25 టన్నుల బాగా కుళ్లిన పశువుల ఎరువు వేసి, రెక్కల నాగలితో దున్ని చదును చేయడం ద్వారా మట్టిని మెత్తటి పదునుకు తీసుకురావాలి; ఆ తర్వాత నేల మట్టానికి సుమారు 20 సెం.మీ ఎత్తులో, 90–100 సెం.మీ దూరంలో బోదెలు మరియు కాలువలు ఏర్పాటు చేసుకోవాలి. నేపియర్ గింజలు చాలా చిన్నవిగా మరియు తక్కువ మొలక సామర్థ్యం కలిగి ఉండటం వల్ల వాటిని ప్రజననానికే వాడతారు కాబట్టి,. వాణిజ్య సాగు కోసం దీనిని కాండం ముక్కలు (setts) లేదా వేర్లతో కూడిన పిలకల ద్వారా శాఖీయంగా ప్రవర్ధనం చేస్తారు. కాండం ముక్కలను నేరుగా నాటడం కంటే, మొదట నర్సరీలో పిలకలను పెంచి ఆపై ప్రధాన పొలంలో నాటడం (transplanting) ద్వారా పొలమంతటా ఏకరీతి పంటను సాధించవచ్చు, కానీ ఈ పద్ధతికి శ్రమ మరియు ఖర్చు ఎక్కువ అవుతుంది. మునుపటి పంట యొక్క వేర్లతో కూడిన మోడులను (rooted stubbles) విడదీసి కూడా నాటవచ్చు, అయితే వీటికి పిలకల బలానికి కొద్దిగా ఎక్కువ నత్రజని అవసరమవుతుంది. అత్యంత ప్రాచుర్యం పొందిన, సులువైన పద్ధతి కాండం ముక్కలను ఉపయోగించడమే.

తెలంగాణలో వేడి వాతావరణం ప్రారంభమయ్యే మార్చి-ఏప్రిల్ నెలల్లో మరియు నైరుతి రుతుపవనాల రాకతో జూలై-ఆగస్టు నెలల్లో నాటడం మంచిది. ఈ సమయంలో 25-35 celsius అనుకూల ఉష్ణోగ్రతలు వేగంగా మొలకెత్తడానికి సహాయపడతాయి. దక్షిణ మరియు తీరప్రాంతాలలో, ఏడాది పొడవునా వాతావరణం వేడిగా ఉండటం వల్ల, తీవ్రమైన కరవు లేదా అధిక నీటి ముంపు లేని ఏ సమయంలోనైనా దీనిని నాటవచ్చు. నాటడానికి బాగా పెరిగిన మూడు కన్నులు/మొగ్గలు ఉన్న ఆరోగ్యకరమైన కాండం ముక్కలను ఎంచుకోవాలి. ప్రతి ముక్క పొడవు సుమారు 20–30 సెం.మీ ఉండాలి. సాధారణంగా వరుసల మధ్య 90-100 సెం.మీ మరియు వరుసలో మొక్కల మధ్య 50-60 సెం.మీ దూరం ఉండేలా బోదెలపై నాటాలి. ఇది అంతరకృషి పనులకు (కలుపు తీత, ఎరువులు వేయడం, నీటి పారుదల) వీలుగా ఉంటుంది. నేపియర్ కాండం ముక్కలను నేల ఉపరితలానికి సుమారు 45డిగ్రీల కోణంలో నాటాలి, దీనివల్ల 1-2 కన్నులు మట్టిలోపల వేర్లు రావడానికి మరియు 1-2 కన్నులు పైకి చిగురించడానికి వీలుంటుంది. ఇది నిలువుగా నాటడం కంటే ముక్కలు కుళ్లిపోకుండా కాపాడుతుంది. వేర్ల పిలకలను మాత్రం నిలువుగా నాటాలి. ఒక ఎకరానికి సుమారు 10,000 నుండి 12,500 కాండం ముక్కలు అవసరమవుతాయి. వీటిని సిద్ధం చేసిన కాలువలలో 7-8 సెం.మీ లోతులో నాటాలి.

పంట నాటిన మొదటి 45-60 రోజులు నేపియర్ గడ్డి నెమ్మదిగా పెరుగుతుంది కాబట్టి కలుపు పోటీని తట్టుకోలేదు. ఈ దశలో కలుపు నివారణ సరిగ్గా లేకుంటే దిగుబడి తగ్గుతుంది. కాబట్టి కలుపుని నివారించాలి. గుంటక తోలడం, చేతి కలుపు తీయడం మరియు మొదళ్లకు మట్టిని తోయడం ద్వారా వేర్లకు గాలి ఆది, పిలకలు వేగంగా వస్తాయి. మట్టిని తోయడం వల్ల మొక్కలు పడిపోకుండా యాంత్రిక మద్దతు లభిస్తుంది. ఆచ్ఛాదనం (Mulching) ఆకులు అలములు కప్పడం) ద్వారా కూడా తేమను కాపాడి కలుపును అణచవచ్చు. తెగుళ్లు మరియు వ్యాధుల యాజమాన్యం విషయానికి వస్తే, కాండం తొలిచే పురుగు, చెదపురుగులు మరియు మిడతలు కాండం, వేర్లు మరియు ఆకులను దెబ్బతీస్తాయి. వీటిని లోతు దుక్కులు మరియు అవసరమైతే వేప ఆధారిత జీవ పద్ధతుల ద్వారా నివారించవచ్చు. ఆకుమచ్చ తెగులు, తుప్పు తెగులు మరియు కాటుక తెగులు వంటి వ్యాధులను నివారించడానికి ఆరోగ్యకరమైన కాండపు ముక్కలను వాడాలి మరియు వ్యాధి సోకిన భాగాలను వెంటనే తొలగించాలి. హైబ్రిడ్ నేపియర్ గడ్డి నాటిన సుమారు 3 నెలల (80-90 రోజులు) తర్వాత మొదటి కోతకు సిద్ధమవుతుంది. తదుపరి కోతలను మొక్కల పెరుగుదలను బట్టి ప్రతి 45–55 రోజుల వ్యవధిలో చేపట్టవచ్చు. సగటున ఏడాదికి 5 నుండి 7 కోతలు పొందవచ్చు. సాధారణంగా హెక్టారుకు సగటున 2500–3500 క్వింటాళ్ల పచ్చిగ్రాస దిగుబడి వస్తుంది, అయితే సరైన యాజమాన్య పద్ధతులు మరియు ఎరువులు వాడితే 4000 క్వింటాళ్ల/హెక్టారు వరకు దిగుబడి సాధించవచ్చని పరిశోధనా ఫలితాలు వెల్లడించాయి. కోతను ఎల్లప్పుడూ నేలకు దగ్గరగా కోయాలి, ఇది తదుపరి మోడుల పెరుగుదలకు మరియు ఎక్కువ పిలకలు రావడానికి సహాయపడుతుంది. ముదిరిన గడ్డి పీచుగా మారిపోతుంది కాబట్టి లేత రసభరిత దశలోనే కోయాలి. స్థిరమైన ఉత్పాదకత కోసం నేపియర్ గడ్డిని ఒకే పొలంలో 5–6 సంవత్సరాల వరకు ఉంచవచ్చు, ఆ తర్వాత దాని స్థానంలో వేరే పంటను మార్చాలి.

నేపియర్ గడ్డిలో కరిగే మరియు కరుగని రెండు రూపాల ఆక్సలేట్లు ఉంటాయి, ఇవి ముఖ్యంగా లేతగా,వేగంగా పెరుగుతున్న మొక్కలలో మరియు అధిక నత్రజని ఎరువులు వేసి పెంచిన వాటిలో ఎక్కువగా కేంద్రీకృతమై ఉంటాయి. ఈ సమ్మేళనాలు జీర్ణవ్యవస్థలో క్యాల్షియంతో బంధాన్ని ఏర్పరుచుకుని, శరీరం శోషించుకోలేని కరుగని క్యాల్షియం ఆక్సలేట్గా మారతాయి,

తద్వారా మొత్తం ఖనిజాల సమతుల్యతను దెబ్బతీస్తాయి (Nasution et al., 2025). అధికంగా ఆక్సలేట్లను తీసుకునే జంతు రక్తంలో క్యాల్షియం స్థాయిలు తగ్గడం (మిల్క్ ఫీవర్/పాల జ్వరం వలె),ఎముకలు బలహీనపడటం, ఎదుగుదల లోపించడం మరియు తీవ్రమైన సందర్భాలలో స్పటికాలు పేరుకుపోవడం వల్ల మూత్రపిండాలు దెబ్బతినడం వంటివి సంభవించవచ్చు. లేత మొక్కలు, అధికనత్రజని ఎరువుల వాడకం మరియు కరవు పరిస్థితులు ఉన్నప్పుడు ఈ ప్రమాదం అత్యధికంగా ఉంటుంది.

హైబ్రిడ్ నేపియర్ గడ్డిలో ఆక్సలేట్ శాతాన్ని తగ్గించడానికి వివిధ రకాల సమర్థవంతమైన యాజమాన్యవ్యూహాలను అనుసరించవచ్చు. మొదటగా, పంటను సరియైన వయస్సులో, అంటే 45 నుండి 60 రోజుల మధ్య సరైన పెరుగుదల దశలో కోయడం ద్వారా ఆక్సలేట్ మరియు టానిన్ సాంద్రతలను అదుపులో ఉంచవచ్చు, ఎందుకంటే చాలా లేత మొక్కలలో ఈ యాంటీ- న్యూట్రిషనల్ కారకాలు ఎక్కువగా కేంద్రీకృతమై ఉంటాయి. కోసిన పశుగ్రాసాన్ని వాడబెట్టడం (wilting) మరియు ఎండబెట్టడం (sun-drying) వంటి పద్ధతులకు గురిచేయడం ద్వారా అందులోని కరిగే ఆక్సలేట్లను, హైడ్రోజన్ సయనైడ్ (HCN) ను గణనీయంగా తగ్గించవచ్చు. దీనితో పాటు, కిణ్వ ప్రక్రియ ద్వారా సైలేజ్ చేయడం (Ensiling) వల్ల ఆక్సలేట్ టానిన్లు మరియు ఫైటేట్ స్థాయిలు సమర్థవంతంగా తగ్గడమే కాకుండా పశుగ్రాసం యొక్క రుచి, జీర్ణశక్తి కూడా మెరుగుపడతాయి. పొలంలోఅధిక నత్రజని ఎరువులు వేయడం వల్ల ఆక్సలేట్ సాంద్రతలు పెరుగుతాయి కాబట్టి, సమతుల్య ఎరువుల వాడకం ద్వారా తగినంత పొటాషియం మరియు భాస్వరం అందిస్తూ ప్రతిపోషక కారకాలు( అనేవి ఆహారంలో సహజంగా ఉండే రసాయన పదార్థాలు. ఇవి శరీరానికి అవసరమైన పోషకాలను జీర్ణం చేయడం, శోషించుకోవడం లేదా వినియోగించుకోవడాన్ని అడ్డుకుంటాయి. అందువల్ల ఆహారంలోని పోషక విలువ తగ్గుతుంది. ) పేరుకుపోవడాన్ని అదుపులో ఉంచాలి. పశువులకు మేతగా ఇచ్చేటప్పుడు సున్నం లేదా ఖనిజ మిశ్రమాల వంటి క్యాల్షియం వనరులను ఆహారంలో చేర్చడం ద్వారా ఆక్సలేట్ సంబంధిత లోపాలను అధిగమించవచ్చు. అలాగే, నేపియర్ గడ్డిని లూసర్న్, అలసందలు లేదా మునగ వంటిపప్పుధాన్యాల పశుగ్రాసాలతో కలిపి ఇవ్వడం వల్ల ఆక్సలేట్ వంటి ప్రతిపోషక కారకా ల సాంద్రత తగ్గడమే కాకుండా, పశుగ్రాసంలో ప్రొటీన్ మరియు ఖనిజాల శాతం పెరిగి పశువులకుమేలైన పోషకాలు అందుతాయి.

సి. హెచ్. రామకృష్ణ కె. సుష్మ, సి. హెచ్. శివప్రసాద్, పి. అమరేశ్వరి, మరియు టి. రఘునందన్
పశుగణ క్షేత్ర సముదాయ, పశువైద్య కళాశాల
పీవీ నరసింహారావు తెలంగాణ పశువైద్య విశ్వవిద్యాలయం. ph: 7989269600

Read More

పశుగ్రాసంగా మునగ సాగులో మెలకువలు

మునగ (మొరింగా ఒలిఫెరా L.), దీనిని సాధారణంగా డ్రమ్ స్టిక్ ట్రీ అని పిలుస్తారు, ఇది భారత ఉపఖండంలో ఉద్భవించి ఉష్ణమండల ప్రాంతాలలో విస్తృతంగా సాగు చేయబడుతుంది. ఇది మానవ ఆహారం, పశుగ్రాసం, ఔషధ గుణాలు, రంగుల తయారీ, మరియు నీటి శుద్ధీకరణ వంటి అనేక ప్రయోజనాలను అందిస్తుంది. ఈ చెట్టు కరువును, భిన్న ఉష్ణోగ్రతలను తట్టుకుంటుంది, వివిధ రకాల నేలల్లో పెరుగుతుంది మరియు వేగంగా, శక్తివంతంగా వృద్ధి చెందుతుంది. మునగ ఆకులలో అధిక ప్రోటీన్ (20% కంటే ఎక్కువ క్రూడ్ ప్రోటీన్) మరియు అనేక అవసరమైన అమైనో ఆమ్లాలు ఉంటాయి. ఇది బీటా-కెరోటిన్, విటమిన్ సి, కాల్షియం, మెగ్నీషియం, ఇనుము వంటి ఖనిజాలను కలిగి ఉంటుంది. అలాగే, దీనికి యాంటీఆక్సిడెంట్ మరియు యాంటీమైక్రోబియల్ గుణాలు ఉన్నాయి, ఇవి E.coli, S. aureus, P. aeruginosa, B. cereus వంటి ఫంగల్ జాతులకు వ్యతిరేకంగా పనిచేస్తాయి. ఈ అద్భుతమైన గుణాల కారణంగా మునగ ను ‘మిరాకిల్ ట్రీ’ అని పిలుస్తారు.
పశుగ్రాసం కోసం పండించే ఇతర పంటలతో పోలిస్తే, అధిక పచ్చి ఆకు దిగుబడిలో మునగ అగ్రస్థానంలో నిలుస్తుంది. దీని ప్రత్యేకత ఏమిటంటే, ఒక్కసారి నాటుకుంటే చాలు, దాదాపు 8 నుండి 10 ఏళ్ల వరకు నిరంతరాయంగా దిగుబడిని ఇస్తుంది. రైతులు తమ సౌలభ్యాన్ని బట్టి మునగను పొలం గట్ల వెంట కంచెలుగా, హెర్ట్లుగా లేదా అనేక కోతలకు వచ్చే పశుగ్రాసంగా సాగు చేసుకోవచ్చు. ఇది పాడి రైతులకు అత్యంత లాభదాయకమైన మార్గం. కేంద్ర మేకల పరిశోధన స్థానం (Central Institute for Research on Goats – CIRG), మధురా(UP) వారి పరిశోధనల ప్రకారం, ఒక హెక్టారు భూమిలో మునగ సాగు ద్వారా కింది సూచించబడిన పోషకాలను పొందవచ్చు:

పచ్చి ఆకు దిగుబడి: 650 టన్నులు (ఇది 130 టన్నుల ఎండిన గ్రాసానికి సమానం).
స్వచ్చమైన ప్రోటీన్: * 17.5 టన్నులు.
క్రొవ్వులు (Lipids): 7 టన్నులు (వీటిలో 65% ఒమేగా-3 ఫ్యాటీ యాసిడ్లు).
ఫెర్మెంటబుల్ షుగర్స్: 10 టన్నులు
స్టార్చ్: సుమారు 8 టన్నులు
హెమిసెల్యులోజ్ మరియు సెల్యులోజ్: సుమారు 45 టన్నులు

మునగ ఆకులు మరియు లేత కాండాల్లోని ఈ అద్భుతమైన లక్షణాలే, వాటిని పశువుల పోషణలో అత్యంత తక్కువ ఖర్చుతో కూడిన మరియు ఆకర్షణీయమైన ఆహార వనరుగా మార్చాయి. అత్యధిక ప్రోటీన్ జీర్ణశక్తి మునగ ఆకులలో ఉన్న ప్రోటీన్ 92% వరకు జీర్ణమయ్యే స్వభావం కలిగి ఉంటుంది. ఇది కొబ్బరి పిండి, పత్తి చెక్క (cotton seed cake), పల్లి చెక్క (groundnut cake) వంటి సాంప్రదాయ ప్రోటీన్ పదార్థాల కంటే చాలా ఎక్కువ. అధిక జీర్ణశక్తి అంటే పశువులు మునగ నుండి ఎక్కువ పోషకాలను సమర్థవంతంగా గ్రహించగలవు, తద్వారా వాటి ఆరోగ్యం మరియు ఉత్పాదకత మెరుగుపడతాయి.

మునగ (మోరింగా)ను పశుగ్రాసంగా సాగు చేయడం లాభదాయకం. అయితే, మంచి దిగుబడి, పోషక విలువలు పొందాలంటే కొన్ని ముఖ్యమైన మెలకువలు పాటించాలి.

మునగ రకాలు
పశుగ్రాసం కోసం ప్రత్యేకంగా అభివృద్ధి చేయబడిన రకాలలో P.K.M-1 మరియు P.K.M-2 ముఖ్యమైనవి. తమిళనాడు వ్యవసాయ విశ్వవిద్యాలయం (TNAU) అభివృద్ధి చేసిన ఈ రకాలు అధిక కాయ దిగుబడితో పాటు పశుగ్రాసంగా అత్యంత అనుకూలమైనవి. తెలంగాణకు చెందిన కొన్ని స్థానిక రకాలను కూడా శాస్త్రవేత్తలు పరీక్షించి, అవి కూడా పశుగ్రాసం కోసం అనుకూలమని నిర్ధారించారు.

నాటు విధానం
మునగను ప్రధానంగా రెండు విధాలుగా పెంచవచ్చు. విత్తనాల ద్వారా నాటడం పశుగ్రాసం కోసం ఉత్తమం, ఎందుకంటే దగ్గరగా నాటడం అవసరం. విత్తనాలను నేరుగా పొలంలో నాటవచ్చు లేదా నర్సరీలో పాలీబ్యాగ్ లో పెంచి, ఆ తర్వాత నాటవచ్చు. విత్తనాలు శుభ్రంగా, రోగరహితంగా, జీవశక్తితో ఉండాలి; ఒక సంవత్సరం కంటే ఎక్కువ నిల్వ చేస్తే వాటి మొల కెత్తే శక్తి తగ్గుతుంది. ఒక కిలోలో సుమారు 4000 విత్తనాలు ఉంటాయి. నాటే ముందు 10-12 గంటలు నీటిలో నానబెట్టాలి. P.K.M-1 విత్తనాలు కోయంబత్తూరులోని TNAU నుండి కిలో రూ.3000 ధరకు లభిస్తాయి. విత్తనాలను 2 సెం.మీ. లోతులో నాటాలి; లోతుగా నాటితే మొలకెత్తే రేటు తగ్గుతుంది. ఒక గుంటలో ఒకటి లేదా రెండు విత్తనాలు నాటవచ్చు, బలహీనమైన మొక్కను తొలగించాలి. విత్తనాలు 12-15 రోజులలో మొలకెత్తుతాయి. ఒక హెక్టారుకు 40 కిలోల విత్తనాలు అవసరం. కొమ్మలు నాటడం ద్వారా పెంచిన మొక్కలకు లోతైన వేరు వ్యవస్థ ఉండదు, కాబట్టి అవి గాలి, కరువు, చెదల దాడులకు గురయ్యే అవకాశం ఉంది.
భూమి తయారీ, నాటు దూరం మరియు కాలం: నీరు నిలిచిపోని సమతల భూమి మునగ సాగుకు అనుకూలం. భూమిని లోతుగా దున్ని చదును చేయాలి. కొండ ప్రాంతాల్లో వాలుకు వ్యతిరేకంగా టెర్రస్ లపై నాటాలి. నీటిపారుదల మరియు ఎరువులతో భూమిని తడిగా ఉంచాలి. భూమి పరీక్ష ఆధారంగా ఎరువు మోతాదు నిర్ణయించాలి. కేంద్ర మేకల పరిశోధన స్థానం (CIRG), మధురా సిఫార్సు చేసిన నాటు దూరం 30 సెం.మీ. × 30 సెం.మీ. (వరుస నుండి వరుస, మొక్క నుండి మొక్కకు). ఈ దూరంతో ఒక హెక్టారుకు సుమారు 1.11 లక్షల మొక్కలు సరిపోతాయి. విత్తనాలను జూన్-జులైలో వర్షాకాలం ప్రారంభంలో నాటవచ్చు. నీటిపారుదల సౌకర్యం ఉంటే, సమశీతోష్ణ వాతావరణంలో ఏడాదిలో ఏ సమయంలోనైనా నాటవచ్చు.

నీటిపారుదల, ఎరువులు మరియు కలుపు నియంత్రణ: వర్షాకాలంలో నాటితే నీటిపారుదల లేకుండా మొలకెత్తి పెరుగుతుంది. గడ్డలాంటి వేరు 20 రోజులలో అభివృద్ధి చెంది కరువును తట్టుకుంటుంది. సరైన వృద్ధి కోసం క్రమం తప్పకుండా నీటిపారుదల అవసరం. నీటిని ఆదా చేయడానికి మరియు అధిక దిగుబడి కోసం డ్రిప్ ఇరిగేషన్ సిఫార్సు చేయబడింది. ఉత్తర భారతదేశంలో శీతాకాలంలో (డిసెంబర్ 15 – మార్చి 15) ఆకులు రాలిపోతాయి కాబట్టి నీటిపారుదల అవసరం లేదు. ఉష్ణోగ్రత 25°C కంటే తక్కువగా ఉంటే 30-40 రోజుల వ్యవధిలో, 40°C పైన ఉంటే ప్రతి 20 రోజులకు ఉపరితల నీటిపారుదల సిఫార్సు చేయబడుతుంది. నాటే సమయంలో హెక్టారుకు 10 టన్నుల కంపోస్ట్/పశువుల పేడ (FYM) భూమిలో వేయాలి. ప్రతి సంవత్సరం FYM జోడించడం సిఫార్సు చేయబడింది. భూమి పరీక్ష ఆధారంగా పోషకాలను అందించాలి. మునగ సాగులో ప్రారంభ దశలో కలుపు మొక్కలు పెరుగుతాయి, దీనిని 1-2 సార్లు కలుపు తీయడం ద్వారా నియంత్రించవచ్చు. దగ్గరగా నాటడం వల్ల తర్వాత కలుపు పెరుగుదల పరిమితం అవుతుంది. కలుపు నాశినులు సిఫార్సు చేయబడవు. మునగ చాలా తెగుళ్లు మరియు రోగాలకు నిరోధకత కలిగి ఉంటుంది. పశుగ్రాసం కోసం సాగు చేస్తే, గొంగళి పురుగు ప్రధాన చీడగా ఉంటుంది, దీనిని స్థానికంగా అగ్నితో నియంత్రించవచ్చు. పశువుల నుండి రక్షణ కోసం కంచె లేదా జీవకంచె అవసరం.

కోత మరియు దిగుబడి
మొదటి కోత నాటిన 90 రోజుల తర్వాత, ఆ తర్వాత ప్రతి 45 రోజులకు ఒకసారి చేయవచ్చు. ఉత్తర భారతదేశంలో శీతాకాలంలో (డిసెంబర్ 15 – మార్చి 15) కోత చేయరు. సంవత్సరానికి 6-8 కోతలు సాధ్యం. ఒకసారి నాటిన మొక్క 8-10 సంవత్సరాల పాటు పచ్చిగ్రాసాన్ని ఇస్తుంది. కోత సమయంలో ఆకులు మరియు కాండాలను 30 సెం.మీ. ఎత్తులో కత్తిరించి, చాఫ్ కట్టర్ తో చిన్న ముక్కలుగా కోసి, ఎండబెట్టి పశుగ్రాసంగా ఉపయోగిస్తారు. ఉత్తర భారతదేశంలో సంవత్సరానికి 6 కోతల ద్వారా 650 టన్నులు/హెక్టారు ఆకుపచ్చ బయోమాస్ లభిస్తుంది. దక్షిణ భారతదేశంలో ఎక్కువ కోతలతో దిగుబడి మరింత పెరుగుతుంది.

మేకల కోసం మునగ పచ్చిగ్రాసం మరియు గుళికల దాణా
మేకల కోసం మునగ పచ్చిగ్రాసాన్ని 6-8 కోతల ద్వారా సేకరించి, సంరక్షించి ఏడాది పొడవునా ఆహారంగా ఇవ్వవచ్చు. మునగ లేత కొమ్మలను 1 అంగుళం ముక్కలుగా చాఫ్ కట్టర్తో కోసి, సూర్యరశ్మిలో 7-8 గంటలు ఎండబెట్టాలి. మునగలోని యాంటీఫంగల్ గుణం 3-4 రోజుల వరకు ఫంగస్ పెరగకుండా చేస్తుంది. ఆవశ్యకతను బట్టి మునగ ను ఎండబెట్టి, గుళికల (pellets) రూపంలో తయారుచేయవచ్చు. ఇది నిల్వ చేయడానికి సులభం, రవాణా సౌకర్యవంతం మరియు పశువులకు సమతుల్య దాణాగా ఉపయోగపడుతుంది. కేంద్ర మేకల పరిశోధన స్థానం (CIRG), మధురా పరిశోధనల ప్రకారం 30 కిలోల బరువు సాధించడానికి ఒక మేకకు రోజుకు 1.5-2 కిలోల మునగ గుళికలు (pellets) ఆదర్శవంతమని తేలింది. ఈ గుళికల దాణా ఇతర దాణా లేదా పచ్చిగ్రాసం అవసరం లేకుండానే సరిపోతుంది. ఒక కిలో గుళికల ధర రూ.4.5-5 అయితే, రోజుకు ఒక మేకకు రూ.9-10 ఖర్చు అవుతుంది, ఇది సాంప్రదాయ దాణా (రూ.15) కంటే తక్కువ. ఒక హెక్టారు మునగ సాగుతో 150 సిరోహీ లేదా 200 బర్బేరి మేకలను పోషించవచ్చు. మునగ దాణాతో FCR (Feed Conversion Ratio) 8.76:1 (ఇతర దాణాతో 11.1:1) గా ఉంది, ఇది దాణా ఖర్చులో 25% తగ్గింపు మరియు పాల దిగుబడిలో 20% పెరుగుదలకు దారితీస్తుంది. మునగ పశుగ్రాసంగా ఆర్థికంగా లాభదాయకం మరియు పోషకాహార దృష్ట్యా అత్యుత్తమం. CIRG, మధురా సిఫార్సుల ఆధారంగా, మునగ సాగు మరియు దాణా తయారీ రైతులకు లాభసాటి మార్గం. PKM-1, PKM-2 రకాలతో దగ్గరగా నాటడం, డ్రిప్ పద్ధతి, సరైన ఎరువులు మరియు కోత విధానాలతో మునగ మేకల/ జీవాలు పెంపకంలో విప్లవాత్మక మార్పులను తీసుకువస్తుంది. ఇది పశువుల దాణా ఖర్చులను తగ్గించి, వాటి ఆరోగ్యం మరియు ఉత్పాదకతను పెంచే ఒక ఆశాజనకమైన పశుగ్రాస పంట.

సి. హెచ్ రామకృష్ణ కె. సుష్మ, సి. హెచ్. శివప్రసాద్, పి. అమరేశ్వరి, మరియు టి. రఘునందన్
పశుగణ క్షేత్ర సముదాయ, పశువైద్య కళాశాల
పీవీ నరసింహారావు తెలంగాణ పశువైద్య విశ్వవిద్యాలయం
ph: 7989269600

Read More

ఎల్‌నినో ప్రభావం ఉన్న చోటల్లా పశుగ్రాసం పెంచేలా చర్యలు

ఈ ఏడాది ఎల్‌నినో ప్రభావం ఉన్నా ఆంధ్రప్రదేశ్లో ఎక్కడా పశుగ్రాసానికి కొరత రావొద్దని ముఖ్యమంత్రి చంద్రబాబు అధికారులకు స్పష్టంచేశారు. ఎల్‌నినో ప్రభావంపై చర్చ సందర్భంగా మంత్రి పయ్యావుల కేశవ్ పశుగ్రాస కొరత రాకుండా జాగ్రత్తలను ప్రస్తావించారు. ఉపాది హామీ పథకం కింద ప్రైవేటు భూముల్లోనూ పశుగ్రాసం సాగుకు అనుమతించామని పీఆర్ ప్రత్యేక ప్రధాన కార్యదర్శి శశిభూషణ్ కుమార్ చెప్పారు. ‘ఇప్పటివరకు 3,458 ఎకరాలను ఉపాది హామీ పథకం కిందకు తెచ్చి, అక్కడ గ్రాసం సాగుకు విత్తనాలు అందించాం. అనంతపురం జిల్లాలో చెరువు భూముల్లోనూ సాగు కోసం పశు గ్రాసం విత్తనాలను ఉచితంగా ఇస్తున్నామ’ని పశు సంవర్ధక శాఖ డైరెక్టర్ దామోదరాయుడు తెలిపారు. పలు సందేహాలు లేవనెత్తిన సీఎం.. గ్రాసం సాగుకు ఎంత బడ్జెట్ కావాలని ప్రశ్నించారు. రూ.700 కోట్ల అవసరమని డైరెక్టర్ చెప్పగా, ‘రూ.1,000 కోట్ల వరకైనా పర్లేదు. ఎల్‌నినో ప్రభావం ఉన్నచోటల్లా పశుగ్రాసం పెంచేలా చర్యలు చేపట్టండి. కలెక్టర్లు వెంటనే ఈ సాగు మొదలు పెట్టించాలి’ అని ఆదేశించారు.

Read More